به طور کلی: موضوعشو دوس داشتم، بازیگرها با شخصیت داستان مچ بودن. عباس جمالی بسیار نقش رو مال خود کرده بود و مهتاب ثروتی احساساتشو با ظرافت نشون
... دیدن ادامه ››
میداد. مدت زمان اجرا به نسبت محتوا طولانی بود. پایانبندی رها شده بود.
چند نقد جزئی، خطر اسپویل: پوستر بسیار ضعیف و آماتور طراحی شده، از عکس گرفته تا فونت؛ تناسبی هم با نمایش نداره. ایده دکور اتاق خواب خوب بود اما کار کردن با لپتاپ خاموش، گرامافون دکوری که باهاش مثلا موسیقی میذاشتن، هدیه یک فیلم که روی صفحه گرامافونه و جعبههای خالی پیتزا تو ذوق میزد و ما رو از رئالیسم دور میکرد. نوشتن کلمات و جملات روی پرده باعث میشد کارگردان به جای نمایش حرف بزنه! ضمن اینکه جملاتی که برای هر گام پخش میشد، درست شنیده نمیشد؛ نمیدونم تعمدی بود یا مشکل ضبط و پخش! نمایش حول شخصیت مرد بود و اطلاعات زیادی از شخصیت زن به ما داده نشد، جز اینکه منتقد و گیاهخواره. در دوره مدرن اکثرا افراد توی تلگرام یا واتساپ صحبت میکنن اما توی نمایش به فرستادن ایمیلهای متعدد اشاره داشت که برای این دوره نیست؛ اگر نکته ممیزی نباشه، جالب نبود. تنها دیالوگ جدی شخصیت دختر پیتزافروش در پایان نمایش خیلی مصنوعی و شعاری بیان شد که این به آشفتگی پایانبندی دامن زد.