به دلم هر چه گذشته چشمِ او قاپیده:
و در آن شرجی‌یِ بی‌حفاظِ تاریکِ زنانگی‌ست که،
غرقِ عرق، نفْسِ من،
در جوابِ خوش‌آمدها، تراویده و باریده و شاریده مایعی پُر بذر
اینک ارزانی‌ی هر که‌َ‌ش خواهد.

جیمز جویس- بهانه‌های مأنوس
بیژن الهی

پ.ن: دم‌ همگی گرم دوستان، درجه یک بودین.