هفته گذشته به تماشای این نمایش نشستم و به نظرم جیره بندی پر خروس برای سوگواری برای من تقریبا از هر لحاظ در وسط می‌ایستد و یک اجرای معمولی است که می‌توانست بسیار بهتر باشد.
به نظرم نکته اولی که تجربه من رو از این اجرا متاثر کرد سالن اجرا بود که به نظرم بزرگ بودنش و کلا نوع فضاش اصلا مناسب این نمایش نبود و من ترجیح میدادم این نمایش رو در یک سالن کوچکتر ببینم تا کمکی به ایجاد فضا برای من بکنه.
به نظرم شیمی بازیگران هرچه از نمایش می‌گذرد باهم برایم تاثیرگذار تر می‌شود و در نهایت عدم تناسب نسبی‌ای بین آن‌ها وجود داشت که به طور خاص در عدم تناسب بازی نازیلا سلطانی با دو بازیگر دیگر برایم قابل مشاهده بود و باعث شد تراکنش بین مادر و پسر را راحت تر بتوانم دنبال کنم.
و البته اینکه نکته را هم ذکر کنم که شاید بعد از نیمه اجرا بود که کم کم ارتباطم با بازی‌ها محکم تر شد.
نمی‌توانم بگویم متن به سلیقه من از نمایشنامه نزدیک بود؛ نه واقعا. اما در نهایت پس از خروج از این نمایش ناراضی نبودم. ولی واقعا خیلی چیزها می‌توانست خیلی بهتر باشد.
با آرزوی موفقیت برای همه شما هنرمندان این اجرا.