«آوای پاک»


به گرداگردت بنگر،
چه دل‌ انگیز و خوش است.
جایی، که آوایی پاک طنین‌ انداز است ؛
این، نویدِ نیکی ست (نشانه‌ای از امید و خوبی).

جان بگشا (قلبت را آماده کن)،
در به روی نیکویی باز کن.
و با شادی سر بر بالین بگذار ؛
تا ... دیدن ادامه ›› سپیده‌دم، که آرام خواهی یافت (تجدید قوا می‌کنی و آسوده می‌شوی).

دیده بر هم نِه
و اندوه را از خود بران (نگرانیها رو رها کن)،
بالای سرت، ستاره‌ای
دوردست‌ها را روشن میکند (نوری برای هدایت تو در تاریکی است).

از ازل ،
مردمانی در آن «جا» می‌زیند (در سرزمین دلهای پاک و روشن)،
که عشق را از گزندها رهاندند (عشق را از آسیب و فراموشی نجات دادند)
تا برای تو به ارمغانش آورند (این عشق پاک حالا به تو هم رسیده ).

چرا آن دیار، این‌چنین
روشن و دل‌انگیز است؟
چراکه هر که عشق را یافت ؛
خود، فروغی جاودان و بیکران شود (خودش سرچشمه‌ی نور و گرما می‌شه).

همچون آنان زندگی کن...
با جانی پاک،
در آشتی و عشق،
آنک ، آرامش را در آغوش خواهی کشید (به آرامشِ واقعی و ماندگار خواهی رسید).



پ.ن :

آمین :)