درود و خسته نباشید به گروه درجه‌ یک پس‌ ماند برای خلق تجربه‌ای درخشان و به‌ یادماندنی.
امشب به تماشای «پس‌ ماند» نشستم؛ اجرایی که در طول نمایش من را جادو کرد.
بازی‌های درخشان، نورپردازی فوق‌العاده و موسیقی و صداگذاری کم‌نظیر، چنان فضای تأثیرگذاری خلق کرده بودند که لحظه‌ای نمی‌شد از جهان نمایش فاصله گرفت. بازی بدن بازیگران حیرت‌انگیز بود؛ بدن‌هایی که فراتر از کلام، به ابزاری برای روایت و انتقال معنا تبدیل می‌شدند.
نمایش در لایه‌های پنهان خود، قدرت و دغدغه‌های صاحبان آن را در قبال مردم، به تیغ نقد می‌کشید، بی‌آنکه از تأثیرگذاری هنری‌اش فاصله بگیرد‌. نمایش یک سایکودرام تمام‌ عیار است از مواجهه‌ای عمیق با روان انسان، زخم‌های پنهان و تناقض‌هایی که در لایه‌های زیرین ذهن و رفتار او ریشه دوانده‌اند. اجرایی که به‌ جای تکیه بر روایت صرف، مخاطب را به جهان پیچیده‌ی روان شخصیت‌ها می‌برد، جایی که مرز میان واقعیت و ذهن، قدرت و ضعف، و آنچه انسان نشان می‌دهد و آنچه در درون خود پنهان می‌کند، پیوسته در حال جابه‌جایی است.

تماشای پس‌ ماند را به همه‌ی علاقه‌مندان تئاتر پیشنهاد می‌کنم.

درخشانید.