شاهکار که حتماً نباید چنین و چنان باشد . با سالنی بزرگ و صحنه ای فراخ و دکوری پر زرق و برق که با هزینه اش شاید بشود پنجاه تا تئاتر تجربی و کار اولی ساخت . و نیز بازیگران اسم و رسم داری که شرط حضورشان در چنان کارهایی دریافت دستمزدهای چند میلیاردی ست !
نه ! شاهکار به این چیزها نیست !
گاه با پرداخت جمع و جور و اجرای دلنشین مضمونی انسانی ،
می توان در صحنه ای کوچک با بازیگرانی بسیار مستعد و خلاق اما نه لزوماً معروف و مشهور ، شاهکار آفرید .
از نظر من کمپ پناهندگان چنین است !
کاری آبرومند که دروغ نمی گوید . سرگرمی تخدیر آمیزی ندارد ! حقیقت را از پنهان بیرون می کشد !
از پناه و بی پناهی می گوید و سئوالی که در ذهن مخاطب می نشاند . سئوالی که اگر چه تکراری ست اما ضرورت بازگفت آن موجب ملال نمی شود ! وقتی چیزی درست و شریف است تکرار آن چه عیبی دارد ! سئوال ، به قواره و اندازه و بی آن که به طور مستقیم و نخ نما شده مطرح گردد ، رخ می نماید : چگونه می شود که آدم هایی ناچار و مجبور به کوچ از زادگاه شان می
شوند؟
ملاقات این اثر را فرصت غنیمت بدانید .