«آلوده»
برای من فراتر از تماشای یک نمایش بود
مواجهه با جهان فکری کارگردانی بود که برای ایدهاش فکر کرده، مطالعه کرده و به فرم اجرایی مشخصی رسیده است.
چیزی که بیش از همه برام ارزش داشت
پیوند دقیق ایده
فرم و پرفورمنس بود.
بهعنوان کسی که به منطق کارگردانی و چگونگی شکلگیری یک اجرا توجه میکنم
دقت در میزانسن
ریتم
هماهنگی بازیگرها و جایگاه هرکدام در
... دیدن ادامه ››
کلیت اثر برام قابلتوجه بود هیچچیز صرفاً برای پرکردن صحنه به نظر نمیرسید
همهچیز در خدمت جهان نمایش بود.
«آلوده
با زبان ابزوردش، روند تدریجی آلودهشدن انسان رو پیش میبرد
اجرایی که برای همراهشدن با آن باید خودت را به موج داستان بسپاری. قرار نیست همهچیز رو از ابتدا تا انتها با منطق یک روایت خطی دنبال کنی
باید در جریان اجرا حرکت کنی تا ارتباط اتفاقات و نشانهها برات شکل بگیره
صادقانه بگم
احساس کردم با اجرایی روبهرو هستم که از زمان خودش جلوتره
نه صرفاً بهخاطر متفاوتبودنش
بلکه بهخاطر فکر و انسجامی که پشت انتخابهای اجرایی وجود داشت
در فضایی که گاهی تئاتر به اجرای صرف و تکرار الگوهای آشنا محدود میشه
دیدن چنین کاری واقعاً ارزشمندهه
کاش مسئولان فرهنگی توجه و حمایت بیشتری از این جنس آثار داشته باشن
کارهایی که به تئاتر به چشم یک رسالت هنری نگاه میکنند
نه صرفاً محصولی برای روی صحنه رفتن.
برای من
ارزش «آلوده» فقط در اجرای خوبش نبود
در این بود که نشون داد هنوز میشه در تئاتر جسورانه فکر کرد
فرم رو جدی گرفت و جهانی ساخت که بعد از پایان اجرا هم در ذهن تماشاگر ادامه پیدا کنه
درود به مهدی برنس و تمام گروه اجرایی «آلوده»
دیدن چنین تجربهای
برای من یادآور این بود که تئاتر هنوز ظرفیتهای کشفنشده زیادی داره
به شرط اینکه به اندیشه
تجربه و جسارت فرصت بروز داده شود.
دم همتون گرم
ارادت،کریوند