یک آغاز متفاوت. همان مصاحبه رندوم آغازین ذهن مخاطب را به این سمت می‌برد که قرارست تئاتر ابزورد در تئاتر تجربی ادغام شود. اینکه کدام یک دیگری را قورت می‌دهد، رقابت سختی است. ولی فکر می‌کنم تجربه در ابزورد خاموش شد. شاهد یک پارودی بودیم نسبت به آثار بکت. همان مصاحبه ابتدایی به مخاطبان ثابت کرد قرار نیست معنایی یافت؛ مگر خودت معنایی دیدی که بخواهی معنایی بفهمی؟ یا اصلا مگر خودت خوانده‌ای؟ اکثرمان نخوانده بودیم‌شان. و بنظرم مخاطب‌ها هم بخشی از این پوچی بودند تا این تئاتر تجربی را به سمت معنایی هدایت کنند‌. اکت‌های پوچ گرایانه، شوخی با متن نمایشنامه‌های بکت، همگی با شناخت دقیق متن حاصل شده بود. در عین اینکه به نظر می‌رسید دارد بکت را نقد می‌کند، در آخرش تبدیل شد به دیدگاه خود بکت و پوچی تجربی بودن کار را زیر سوال برد.