نمایش برف در هنگ چهارم به کارگردانی امیرعلی سروستانی از آثاری است که در بخش های مختلف اجرایی، تلاش و خلاقیت گروه را به خوبی نشان می دهد.
طراحی صحنه با تفکیک چند فضای متفاوت، از محل فرماندهی و سنگر تا بیمارستان و فضای مربوط به پیشوای اعظم، قابل توجه است. نورپردازی جداگانه هر بخش هم به شکل گیری این فضاها کمک زیادی می کند. موسیقی زنده از دیگر نکات مثبت اجراست و میزانسن ها در بسیاری از لحظات خلاقانه و حساب شده هستند. طراحی گریم به ویژه در مورد فرشته مرگ هم قابل توجه است و به وضوح می توان زحمت بازیگران و گروه گریم را در این بخش دید.
دیالوگ نویسی از نقاط قوت نمایش است و جملات پرمغزی در طول اجرا شنیده می شود. البته تعدد داستان های موازی گاهی ممکن است کمی از تمرکز مخاطب روی خط اصلی روایت کم کند. همچنین پخش مکرر سخنرانی های هیتلر اگرچه به فضای تاریخی اثر کمک می کند، در بعضی لحظات می توانست با هماهنگی بیشتری با صحنه همراه باشد تا ریتم اجرا یکدست تر بماند.
در بخش صدا نیز در برخی لحظات مانند مونولوگ دکتر که موسیقی اوج می گیرد، شنیدن دیالوگ ها به خصوص در ردیف های انتهایی سالن کمی دشوار می شود. شاید با تغییراتی در میزانسن این لحظات، با توجه به حجم صدای خوب بازیگران، می شد هماهنگی بهتری میان موسیقی و صدای بازیگران ایجاد کرد.
در مجموع با اجرایی روبه رو هستیم که در طراحی صحنه، موسیقی زنده، میزانسن و دیالوگ نویسی نکات قابل توجهی دارد و حاصل تلاش یک گروه اجرایی پرزحمت است. برای امیرعلی سروستانی و تمام عوامل نمایش آرزوی موفقیت دارم و امیدوارم در ادامه اجراها با استقبال خوبی از سوی مخاطبان روبه رو شوند.