آره دقیقا.. حالا جالبیش اینه، الانم روستاها بیمارستان و سینما تدارن

سلام.
در روستای ما که الان شهر شده. در دهه ۴۰ و تا ۵۲ پاسگاه داشت و بهداری تا انقلاب و قهوه خانه و رستوران و... بعد انقلاب بهداری در حد اسم فقط موند و کم کم هم محو شد. چون در ۴ کیلومتری بیمارستان در شهر مجاور بود. حالا با خواست اهالی و خودیاری و ... خودمان داریم یک خانه سلامت می سازیم. دریغ از کمک دولتی. فقط برای کلنگ زدن صف مس کشند. یک دبستان در دهه ۲۰ داشتیم تا سال ۷۵ ساختمانی را خراب گردند. البته سال ۶۰ یک دبستان خوب خود اهالی با فروش قسمتی از روستا برای شهرک سازی هزینه اش را دادند. تا الان هم با کمک خیرین خود اهالی و چند سالن و مدرسه و حسینیه و زمین چمن طبیعی و مصنوعی ایجاد کرده اند. دریغ از کمک دولتی. مصداق کامل فیلم سینمایی خارج از محدوده.