ضمن عرض خداقوت به یک گروه جوان و آقای نجف برای نگارش و کار کردن چنین متن دغدغه‌مندی
من شب اول اجرا، به تماشای کار نشستم. برخی از اتفاقات روی صحنه مشخص بود که به همین دلیل است. نقطه‌ی قوت این بود که برخی بازیگران این موارد را جزیی از بازی خود می‌کردند و اتفاقا همان‌جا زیست رخ می‌داد و همه چیز حقیقی‌تر می‌شد.
امیدوارم برای شب‌های آینده، برخی مکث‌ها، صحنه‌هایی که در سکوت و انتظار لحظاتی سپری می‌شد تا به کنش بعدی رسید، و بعضی جاها که تمپوی کار کند می‌شد، رفع شود.
برخی موارد تعمدا انتخاب شده بود که به کار بی‌ربط به نظر می‌رسید. مثل هودی‌ها با پاچه‌های بالا، یا حرکات اسلوموشن.
چند پیشنهاد هم دارم؛ قوانینی را برای جهان اثرتان وضع کنید که کاراکترها ناقض آن نباشند. مثلا معلم تاریخ همچون یک راوی حق پا گذاشتن به تاریخ که با قابی مشخص مرزبندی شده را ندارد و نمی‌تواند آن را دستکاری کند. یا سایر کاراکترها برای عبور و مرور از بین پرده‌ها رد شوند و تنها در صورتی از قاب خارج شوند که قصد دارند جهان‌شان را عوض کنند.
در پایان جا داره تقدیر کنم از کیارش کام‌رو برای به خوبی نشان دادن سفسطه‌های کشیش، حرکات عروسکی و حفظ الگوی بدن بهار صبوریان، مونولوگ تاثیرگذار ... دیدن ادامه ›› بهروز لسانی، نگاه‌های نافذ مبین بهزاد، از حمیدرضا قامتی برای ایفای کاراکتر سگ، رضا اهورا که به خوبی نقطه‌‌ی اطمینان و تزلزل در جهانش را به ما نشان داد و طنز ذاتی شادمهر کیانی.