اگر هنوز اجرا رو ندیدید ممکنه خوندن ادامه این نظر از جذابیت اجرا کم کنه برای شما🌹
از همان ابتدا که وارد شدم و دیدم همه بازیگران حی و حاضر
... دیدن ادامه ››
مشغول گرم کردن هستند حس کردم که یه کار باحال قراره ببینم و درست هم بود! متاتئاتر بودن اجرا خیلی برام سرگرم کننده بود و کارگردانی ساختار شکنانه جناب نجف هم من رو یاد کارگردان مورد علاقه ام، کوئنتین تارانتینو، انداخت(مخصوصا قسمت هایی مثل دیالوگ فراموش کردن بازیگرا یا خوردن تیر کمان به تماشاگر یا قطع شدن موسیقی توسط کارگردان)
برداشت من از اجرا این بود که در تاریخ (مخصوصا قسمت تاریک و بدش)خیلی ها خیلی کار ها کردند که به نظر ما ظالمانه و غیر انسانی میاد ولی هرکدوم از ما هم میتونیم نقش اونا رو داشته باشیم و مثل آنها عمل کنیم؛ به حدی که حتی ممکنه آهن داغ به کمر رفیقمون که توی یه مدرسه و یه کلاس هستیم بچسبونیم! و اینکه اتفاقاتی که در تاریخ میفتند بازی هستند و گرداننده های بازی مثل گفته آخر نمایش انگار که از ترس تنهایی بازی کردن بقیه را به این ورطه می کشانند.
در مورد بازی ها هم اول از همه دست مریزاد به آقای کیارش کام رو که با بیان شیوا و ژست ها و میمیک های حیرت آور خود باعث به یاد ماندنی تر شدن این اجرا شدن(به ویژه مونولوگ انگلیسی!)
بازی خانم صبوریان رو در اجرای «یحتمل بهترین بازیگر نقش اول زن» دیده بودم و هنگام این اجرا باورم نمی شد این همان آدم باشد! درود بر شما که بدون هیچ صدایی و صرفا با حرکت ما را میخکوب کردید.
سفر های آقای علیرضا لطفی زاده و حضور ایشان در دربار ملکه و پادشاهان مختلف( با زبان و لهجه های مختلف!😁) هم بسیار جذاب و دلنشین بود برای من.
تیر اندازی با کمان آقای مبین بهزاد هم بسیار طنز آمیز بود!
بقیه عزیزان هم بسیار خوب بودند.مخصوصا در تغییر صدا و لحن.
در آخر، هیس طوری در عین سرگرم کننده بودن کلاس درس جالبی هم بود برای من. با همکلاسی های شیطون و بازیگوش، و تلمذ در محضر بهترین معلم تاریخ جهان!