کریم تقی نژاد کارگردانی اپرا و تئاتر فیزیکال و تئاتر موزیکال

تحلیل تئاتر اجتماعی در ایران، به‌ویژه در سال‌های اخیر، وارد مرحله‌ای پیچیده و در عین حال بسیار خلاقانه شده است. تئاتر در ایران هرگز صرفاً یک وسیله برای سرگرمی نبوده، بلکه همواره به عنوان «آینه» عمل کرده است؛ آینه‌ای که نه تنها تصویر جامعه، بلکه شکاف‌ها، تنش‌ها و رویاهای نهفته آن را در جاهای مناسب نشان می‌دهد.
در بوکسر محور مضامین در سطح خرد( فرد و روان شناختی) ساختن خوذ واقعی شخصیت ها در نقش هاشون، برای من جالب و نقاب های اجتماعی که هر فرد در تبرئه آن بود و گاها با جسارت می پذیرفت و برایش گاها مبارزه می کرد تا از فردیت خود دور نشود.
در سطح کلان اجتماعی و ساختاری مسایل عمیق تری چون اختلاف طبقاتی کم جلوه میکرد و این باعث میشد داستان حلقه ای در جریان و روان باشد مگر در فرهاد برادر بزرگ و این باعث شده بود تفکر و کلام جاری باشد و با سرعت بیشتری در مفهوم تعادل رد و بدل بشود
و جالب این که تاثیرات تکنولوزی در این اثر دیده نمی شد.
و این تیاتر کمتر به دنبال شعارهای مستقیم بود و بیشتر به دنبال نمایش پیامد های وضعیت اجتماعی در اینده جلوه می کرد
انتخاب شخصیت ها بجا و
بازی تمام بچه عالی بود با کمترین خطا و تسلط بازیگر به سرعت و دقت حین دیالک و حرکت استایل بدنی و فریم های صورت و میمکال.
روی ... دیدن ادامه ›› هم رفته از کار خوشم اومد،
اما نقدی که دارم شاید فقط در مورد ضربه های محکم به همدیگه بود که در ذهن اینده عمومی می تونه تاثیر منفی و شاید خشونت گرایانه ای باشد.


کریم تقی نژاد