مجتبی حیدری

فرهنر

فعال هنری

مشهدی واره

مثل یه دروازه بان که صدتا شوت ره میگیره
دنیا با خوردن یک گل آبروت ره می گیره

شادی خوشی به دور بری هات هرچی دادی
مشه حُنّاق وُ میه راه گلوت ره می گیره

نم نمَک با حوصله سرت ره شیره مِماله
یک چار انگشتی فطیر مده کوکوت ره می گیره

مثلا به داداش بابات محبت مکنی
زن عموت در عوضش جلو ... دیدن ادامه ›› عموت ره می گیره

ِهمچو چوپونی که گرگی گلهِ اَش دِریده
توی بادیه دم نی و فلوت ره می گیره

شنتیا سرت ره بنداز پایین و راته برو
غم اینجه ره نخور که آرزوت ره می گیره

بیا باهم برم وُ یک شات قهوه بهت بدوم
کافئین مگن خوبه خواب قروت ره می گیره

شنتیا😅🌷🌱

مشَدی واره

آومدم خدمتتان بگوم یه چیز
بگوم ای خوشگلکوم یار عزیز

موره برزخ مکنه دوریه تو
انقدر که ندروم راه گریز

تو باشی تمام سال بهارومه
نبشی گیرم توی فصل پاییز

بخدا چی مشه گولت بزنم؟
تو ره عاشقت کنوم خیلی تمیز؟

اگه تو قسمت مو شدی که خب
اگه ... دیدن ادامه ›› نه که مکنوم دستومه جیز

بی تو سردیم مکنه با غوره ایی
با تو آتیش میگیروم بچه مویز

مو طرفدار پرو پاقرصتم
همه جز تو توی ذهنومن فریز

بیشتر از ایی جز به جزء مان نکن
دل شنتیا ره کردی ریز به ریز

بیا از خشکیه مزمن زمین
دست توی دستای هم برم ونیز


شنتیا🌷

از غم دوریِ یارِ زندگی
آمدم این نقطه از درماندگی

دل نمی بندم دگر بر غیر حق
چون که شیرین باشد او را بندگی

141❤

شنتیا🌹

گوگرد

تو چی دری که همش بگردتوم
عاشق پختگی و شگردتوم

ماهرانه دل ماره مبری
تویی استاد و مویم شاگردتوم

تو طلایی طلای سیاه خاورمیانه
ها اتیش پاره موهم گوگردتوم

مرکز پرگاری قربونت بُرُم
مو چی اُم خطی به گرداگردتوم

جادو کردی شنتیاره بد رقم
مات و مبهوت دعا و وردتوم


شنتیا🌱🌷

یَره به ما نُمُخُوری بُخوری قِل مخوری
شوخی کِردُم باباجان، یک چایی هِل مُخوری؟

چای ما تازه دمه، لب دوز و لب سوزه رفیق
داغه داغه بُخوری انگاری فِلفل مُخوری

بعد این بار که ما اینجه چاشنی خورِت مُکُنِم
هرچی هرجا بُخوری زهرِ هلاهل مُخوری

دیگه هیجا به طریقه یِ درستش نمیری
مثلا توی بدنسازی مُکَمِل مُخوری

یا نهایتش تو ایی کِشمَکِشایه ... دیدن ادامه ›› روزگار
موتور قراضه ایی وُ بازَم هِندِل مُخوری

یا که اِسقاط میشی وُ تو جاده های سرنوشت
به تور یک آدمه عاطِل و باطِل مُخوری

دل بهت دادوم که دل بجاش بدی دلبرکوم
ولی تو بی بی میای پایین، آسِ دل مُخوری

شعر شنتیاره یک بار دیگه جدی تر بخوان
شوخی کردوم باباجان، یک چایی هِل مُخوری؟

شنتیا🌺

مدرسه میناب


دوای درد بی درمونه موره خواب مِدِنه
تو بیداری دردومه کودک بی تاب مِدِنه

وقتی خوابوم انقدر فارغ از هیاهویوم
حالومه الاغی با خوردن تیتاب مِدِنه

تو اون شونزده ساعته عادیه هر روزه ی مو
جنگ با خودم ره مدرسه ی میناب مِدِنه

ایی که تو هم نبشی ... دیدن ادامه ›› کارد مرسه به استخون
تا جایی که عمقشه حاج علی قصاب مِدِنه

رنگ خونین جگریه دله بی صاحابومه
همو رسیده ترین دانه ی اناب مدنه

مزه ی لحجه ی مشهدی و شعر سردومه
بستنیه سنتیه تویه طلاب مِدِنه

شنتیا اینجه گرفتار چیه نمدونوم
ای گیر و گوره ماهیه سر قلاب مِدِنه

شنتیا🌱🌷

طَرَقدَر

رگ خواب دلمو فقط یه دختر بلده
دختری که حالمو از همه بهتر بلده

روی قلبم رد انگشتشو آسون میشه دید
دقیقا حفظه منو، از همه بیشتر بلده

منو از کف همین لمکده که داخلشم
چون کف دست قشنگش تا طَرَقدَر بلده

گاهی وقتا نیت خیر یه خیریه ی شهر
گاهی وقتا هم شِرّارت می باره ... دیدن ادامه ›› شَرّ بلده

کوچه ی آشتی کنانِ باهاشو خوب بَلَدم
پیش چشم گریونم رقص با خنجر بلده

راه آگاهی و دیدن اصلا اون خط بریل
راه سمعک شدن سمعِ منه کر بلده

نرخ ما خیلی پایین و تورم داره اون
زربلاچه این تورم شدن از زر بلده

سرتونو درد نمی آرم عزیزای دلم
خلاصه شنتیارو ایشون سراسر بلده

شنتیا🌷

مگه ما چه چیزی از دنیا می خواستیم، که نداد؟
خواستن اونی که باید بود
وُ
تنها خوده اون👍
می تونست اینجوری مارو سوق بده رو به جنون
بودنش یه جوری درد داد بهم وُ نبودنش..
وای بیخیال

چه بگم من یا نگم درد داره والا به خدا
حالا از اینور بوم
افتاده دل اونور بوم💔✌

شنتیا🌱🌷

نیروی محرک

دلیلِ حرفِ مویه که شعروُمه شیک مُکُنه
مثل یک گلوله به مغز مُو شِلیک مُکُنه

هی میام پرهیزِ از زیاده گویی ها کنوُم
دو تا لبهای قِشَنگِش مارِه تحریک مُکُنه

مصرعِ بالایی وُ پایینِ هر بیتِِ موُره
بالا وُ پایینِ لبهاش پُرِ ماتیک مُکُنه

او تمامِ ثانیه هایه مدامه فکرُومه
پشت هم تویه سروُم ... دیدن ادامه ›› تاک مُکُنه تیک مُکُنه

تشنه مِبِره لبِِ چِشمه وُ تشنه میِرِه
عمریه که مارِه مغلوب با ایی تاکتیک مُکُنه

با دو تا دست مِزِنه پَس با پاهاش پیش مِکِشِه
موُره با خرجِ خُودُوم دعوته شیشلیک مُکُنه

شنتیاره با همی قد وُ قواره که دیدی
می گیره وُ تویه یک فِلَشِ شیش گیگ مُکُنه

او بِره یِ مُو عجیب غریب ترین جاذبه یِه
حِسُومه تبدیله به، یک عشقه آنتیک مُکُنه

شنتیا🌱🌷

زدم به هر دری که بگویم
دلم کشیده برایت

(مجتبی حیدری) شنتیا🌷🌱

برای تولدم
اردیبعشق

به به از این آب انگوری که ساقی می دهد
پیک گبری و سبویم را به چاقی می دهد

آنقدر احساس نزدیکی به او دارم، مدام
حس یک همسنگر و یک هم اتاقی می دهد

از بهار اردیبهشتی در دل اردیبعشق
شامه ام را هدیه از عطر اقاقی می دهد

گاه گاهی آنقدر ابیات شعرم ... دیدن ادامه ›› خسته است
مزه ی یک جرعه ی تلخ عراقی می دهد

می رسد روزی که می آید به دنبالم اجل
هرچه باشد خاک من بر عمر باقی می دهد

روز هجده شنتیا را منتِ منت روا
زادروزش از کرامت اتفاقی می دهد


(مجتبی حیدری)شنتیا🌱🌷