پیگیر تماشای فیلم تاتر فردا بودم که از صفحه جناب اسفندیار رسیدم اینجا، هیچی دیگه به جای دراگ و مسکن و فراموشی مثل اینکه بایداز خط زرد فاصله بگیرم...
علاوه بر مضمون ارزشمند کار بازی بازیگرا هم بسی تاثیرگزار بود، لذت بردم.
راستی کاش فیلم تاتر فردا رو هم دوباره برای تماشا بذارین دوستان تیوال و گروه محترم اجرایی🙏
قشنگ بود، کارای آقای افشاریان یه جورایی مونوتونه، از این لحاظ که تو یه سطح خوبی خودشو حفظ کرده و زیاد بالا پایین نداره
سلام
کاش فیلم این اجرا رو تیوال برای فروش میذاشت، به نظرم این روزا زندگیامون خیلی شبیه این تئاتر شده، کشنده، کِشــــــدار، مثل یه درد مزمن
چقدر لذتبخش بود دیدن این کار حتا فیلم تئاترش، دم نوید محمد زاده و جناب خلیلنژاد و گروهشون گرم واقعن، عضلات صورتم کوفته شد بس که از از خنده به گریه و برعکس معکوس کشیدم😅🥲
و نکتهای که بیشتر از هر چیز دیگهای تو کل طول نمایش فکرمو درگیر کرده بود، مجسمهسازی که دستاش فلج شدن، بعید نیس علی آقا سورنا مجموعه مجسمه رو از همین نماشنامه الهام گرفته باشه؛
فکر میکردم به این سوال مبهم که با چی دستهای ریخته رو میشد از رو زمین برداشت!
حالا سوال اینه!
اون که خودشو میکشه قاتله یا مقتول!
آلنده نازنین واقعن نازنین بود😊
ریتم کار بعضی جاها خیلی تند میشد و مغز کند من تا میخواست جمله اولو پردازش کنه سه ۴ جمله عقب میموند از بازیگرا😅 دو روز اول دو بار دیدمش هنوزم جا داره و میتونم ازش لذت ببرم
منو یادم بیار
خاطره دارم زیاد
وقتی که روزگارم سیاست
کی کنارم میاد؟!
سیاه بود آقا خیلی سیاه بود، قبول دارم تو جامعه بودن و هستن آدمایی که چنین زندهمانی رو تجربه کرده باشن ولی دیگه خیلی زیر پوست شهرن، اینا رو فقر و فساد و فحشا هم گردن نمیگیره دیگه، نمیدونم اسمشو چی میشه گذاشت، «بد» خیلی با ادب و پاستوریزهس، بیشتر شبیه شوخیه در مقابل موضوع نمایش.
ولی برعکس موضوع، بازیا عالی و باور پذیر و صحنه بازجویی خیلی خیلی نزدیک به واقعیت موجود بود.
در مورد کمدی بودن اجرا هم فقط این به ذهنم میرسه که شاید با این روش تونستن مجوز از ارشاد بگیرن برا این نمایش، شایدم کمدیه و ما زیاد جدیش گرفتیم، زندگی رو عرض کردم :)
الان متوجه شدم اسفند ۱۴۰۱ شب تولدم اولین فیلم تئاتریه که تو تیوال خریدم ولی یادم نیس تعمدی و کادو برا خودم بوده یا اتفاقی😁
هر چی که هست از بهترین تجربههام بود و تنهایی روده بر شده بودم از خنده