برعکس جنگ پیشین، این‌ جنگ قهر را به جای آشتی نشاند.
پس تمام ایرانیان خارج از کشور که در این دو ماه فریاد سر دادند، کاسه‌ی داغتر از آشند؟
صدای یکدیگر را خفه نکنیم. بگذاریم همه حرف بزنند.

متاسفم. من نمیتونم پذیرای نظرات و دلسوزی امثال ایرج طهماسب درباره ایران باشم. آدمی که چشماشو رو کشته شدن این همه آدم بست تا فقط در بندِ ایدئولوژی یک سیستم باشه و از آلمان، ماهایی که به هر روی وطنمون رو نفروختیم و جسورانه با هر سختی زندگی میکنیم و هنوز هم روی مواضعمون ایستادیم، تهدید میکنه، از هر موجود زنده ای برای شخص من کثیف تر و بی شرف تره. به نظرم تریبون دادن به ایشون، فقط خشممون رو بیشتر میکنه.
من صرفا درباره ایشون نظر دادم و به هیچ وجه به هم وطنان عزیزم که مجبور شدند مهاجرت کنند و از کشور دومشون، ایران رو حمایت میکنند، توهین نخواهم کرد.

اگه درست باشه ایشون تا الان سه تا جنگ دیده اما تو این جنگ ها سنگرش جوری بوده که سر اسلحه ش رو به مردم بوده. برام سواله چرا خودشو با ما جمع بسته؟ ما بمباران میشیم چون ما میخوایم خوشبخت باشیم. ایشون که رفیق سرمنقل بقیه س مشخصه که خوشبختی رو هزاربار لمس کرده...خداروشکر.

برای تو که ارزون تموم شد ته ماس
یه بلیط و ویزا