وقتی دیگه حنای زوج خوشبختِ آل احمد و دانشور رنگی نداشته باشه، این بی رنگی رو در آثارشون هم میشه دید. جدای از ایرادات دوربین، بازیگری، لهجه و کلیشه های تکراری سیاسی این رمان دیگه ارزشی نداره. با احترام، ارزشش تا اون روزی بود که نفهمیده بودیم دروغ های آقای آل احمد و کرده های خانم دانشور رو...که خداوند ببخشد همه مارا.