چند سال پیش، با قلبم بازی کرد. اشک و لبخند توامان داشت. چند سال پیش: از انسانیت گفت، از خانواده گفت، از جامعه، از تاریخ، از حوادث و فجایع و از سیاست گفت بدون آنکه پوزی با خود حمل کند بدور از اینکه شعاری بعد از شعاری باشد و اگر به جبر به شعاری رسید آنرا با شعور و شاعرانه سر داد. متن قوی و دیالوگ‌های جذاب و کم‌نظیر، کارگردانی حساب شده و بازی های دوست‌داشتنی و باورپذیر. صفحه‌ی نمایشی که راوی حقایق قصه بود. چند سال پیش، قابل دفاع بود، از هر حیث و جهت.
خدا قوت به تمام عوامل چند سال پیش، دمتون گرم. لذت بردم.
و در آخر تسلیت و ابراز همدردی برای از دست دادن عزیزانمان.