«بدنِ ما؛ میدانِ جنگ یا خانه؟»

مدت‌هاست که درگیرِ روایتِ ایو انسلر در اثر درخشانش «بدن بی‌نقص» (The Good Body) هستم. اثری که فراتر از یک متن نمایشی، کندوکاوی است بی‌پروا و تکان‌دهنده در رابطه پیچیده، پُر از تضاد و گاه دردناکِ زنان با بدن‌هایشان.
ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که مدام به ما می‌گوید بدن‌مان “پروژه‌ای” است که باید اصلاح شود. اما انسلر در این اجرا، ما را دعوت می‌کند که از نگاهِ تحقیرآمیزِ “دیگری” فاصله بگیریم و به شنیدنِ صدایِ واقعیِ بدنِ خودمان بنشینیم.

این‌بار من با نگاهی متفاوت به سراغ این متن رفته‌ام. تلاش کرده‌ام در این اجرا، به جای جست‌وجوی “بی‌نقصی” در استانداردهایِ دیکته‌شده، “حقیقت” را در نوسانات، چاقی‌ها، لاغری‌ها و تمامِ آن چیزی که ما را انسانی ساخته، ... دیدن ادامه ›› جست‌وجو کنم.
خوشحال می‌شوم در این تجربه، همراهِ من باشید و پس از تماشا، درباره‌ی آن گفت‌وگو کنیم. چرا که به قولِ انسلر، رهایی زمانی آغاز می‌شود که داستانِ واقعیِ بدن‌مان را خودمان روایت کنیم.
این اجرای تک پرسوناژ میتنی بر بدن زنانه و نگاه فمنیستی آغازیست بر سه گانه ای که پیش از این در این بر روی صحنه نرفته است