ای کاش آدم ها ، همان جا که بودند می ماندند .گاهی وقت ها که به تیوال می آیم یاد دوستان قدیم می کنم و شب هایی شعری که در کافه الف داشتیم . حدود ده سال پیش . الان آن ها را نمی بینم .
دلم هوای یار کرده ، تو که بی وفا نبودی ...چرا از ما اغوا نمی کنی یار .
آه که چه قدر کافه الف دل نشین بود ..وقتی می رفتیم داخل
عکس های داستایفسکی ، هدایت ، میلان کوندرا ...را می دیدیم .
اتگار آن ها به ما سلام می کردند و خوش آمد می گفتند .
چه کسی رویا دیده است
من رویا دیده ام
اتگار که نور و روشنایی بود
وقتی که آمدی
نور را با خودت بیاور