من با انسان درونم عاشقش شدم ولی اون با حیوان درونش به من پاسخ داد .. جمله ی قابل تأمل و عمیقی بود ..
به تماشای اجرای هاروکی موراکامی نشستیم ، اجرا ژوست و شسته رفته ای بود همراه با فضاسازی فرهنگ ژاپن که خب بسیار دوست داشتنی بود .. آرت وُرک های موجود در صحنه و چیدمان زیبا و دلنواز بود همانگونه که آوازهای انتهای هر صحنه روح رو نوازش میکرد‌.
زیبایی بصری هردو بانوی بازیگر روح تازه ای به صحنه میداد ، بیان یکی از بانوان اگر کمی رساتر باشه بهتره ، حیف زیبایی صحنست که ما نشنویمش .. ای کاش که در پایان هر صحنه اجرای پرفورمنس کارکترها رو واضح می‌دیدیم (گرچه که پشت پرده هم از جذابیت های خاص خود برخورداره) ....
کارکتر تاناکی رو تماشاچی قطعا دوسش داره ،بسیار دلنشینه و ارتباط زیادی با مخاطب برقرار میکنه و شما رو تا لحظه ی آخر همراه خودش نگه می‌داره..
و سخن پایانی: انسان بودن صرف برتری نبوده و نیست (لااقل در حال حاضر) ، گاهی ذات درست و صداقت جوری در دیگر موجودات این خاک به نمایش درمیاد که احساسات انسانی رو هم به قلیان در میاره پس واضحاً معیار درست مشخصه ..
با تشکر از تک تک عوامل و تیم اجرایی ، درخشیدید✨️