ایده‌ی «در رؤیای خودم آزادم» در اتمسفری که بوی اسارت گلوگیر شده، دمی آسودگی خلق می‌کنه. جوریکه اون شب، من با حال خیلی بدی اومده بودم سالن و با نشاط و شور خاصی ازش خارج شدم.

به‌نظرم این اثر در کنار جذابیت‌های مفهومی و بصری، تجربه‌ی ارزشمندی برای یادگیری هنر بدن و میمیک و هماهنگی در بازیگری‌ست. خوشحالم که هنوز چنین آثاری تولید می‌شن و روی صحنه میرن و خوشحال‌تر اینکه با استقبال مواجه می‌شن.

تبریک به تک‌تک اعضای گروه و به امید درخشش بیش از پیش.

با ارادت و احترام
مریم کشفی