این تئاتر تقریباً پنج‌ستاره‌ست. یه پتوی نرمه که دورتون رو می‌گیره تا آروم شید، از بیرون ببینید و بتونید با خودتون فکر کنید.
یه دلیل برای این که می‌گم تقریباً، احتمالاً این باشه که یه جاهایی تو اخراش(برخلاف استایل کلیش) بیش از حد مستقیم یه سری چیزها رو بیان می‌کنه و از ظرافتش یکمی برام کم می‌کنه.
جدا از اون، امشب بعد از اجرا، مواجهه‌ی مستقیم طرفدار هنر و طرفدار روان‌شناسی و نوروساینس رو تماشا کردم؛ برای من، اونم خودش یه نمایشِ دیدنیِ دیگه بود. شاید به تناسب سن و تجارب شخصیم حتی خاص‌تر از نمایشِ قبلش. آخر شب بودنش هم فکر کنم یکم خالص‌ترش کرد چون به نظرم چهره‌ها برای نگه داشتن فیلترها خسته بودن.
امشب دوباره بهم ثابت شد که برخورد دیدگاه‌ها در نهایت چقدر جذاب و مؤثره.

خیلی خسته نباشید.