طنزش برای من جواب داد و تونستم باهاش بخندم. با انتظارِ دیدن یک نمایش پیچیده و چندلایه نرفته بودم. بیشتر تصمیم داشتم خودم رو رها کنم، سخت نگیرم و این‌قدر منقبض نباشم که برای خندیدن دنبال دلیل و منطق بگردم. با همین حال و هوا هم به نظرم نمایش کار خودش رو کرد! هم خندوندم، هم شاید باورتون نشه ولی من باهاش همراه شدم و اشک هم ریختم .چون متن حرفایی داشت که دلمو لرزوند …
من اصولاً وقتی یک نمایش بتونه باهام ارتباط برقرار کنه، می‌گم «منو بغل کرد»؛ و خب، «مون‌واک» از اون اجراهایی بود که یه جاهایی واقعاً حس کردم منو بغل کرده! نه خیلی محکم که نفسم بند بیاد، نه خیلی شل که از دستش دربرم! :)
خوش گذشت و حالمو خوب کردین اقای شعبانپورِ عزیز🫂

با احترام
⭐️⭐️⭐️⭐️