آرش سالاروندیان فعال هنری

دیشب اجرای «کانگوروی ژاپنی» رو دیدم و واقعاً از تماشاش لذت بردم.
چیزی که بیش از همه توجهم رو جلب کرد، قاب‌بندی‌های دقیق و فکرشده‌ی صحنه بود؛ میزانسن‌ها کاملاً هدفمند طراحی شده بودند و هر جابه‌جایی بازیگر معنای خودش رو داشت. این دقت در چیدمان صحنه باعث شده بود تصویرهای بصری ماندگاری شکل بگیره.
خلاقیت در میزانسن‌ها کاملاً محسوس بود و نشون می‌داد کارگردان با وسواس و نگاه دقیق روی جزئیات کار کرده. بازی بازیگرها هم یکدست، باورپذیر و پرقدرت بود؛ به‌ویژه هماهنگی گروهی‌شون که ریتم اجرا رو زنده نگه می‌داشت.
مشخص بود بازیگریی معین پور موسوی برای شکل‌گیری نقش خود تلاش زیادی کرده و این تلاش در پرداخت موقعیت‌ها و دیالوگ‌ها دیده می‌شد. در کنار اون، کارگردانی آقای مسعود میرطاهری به شکلی منسجم همه عناصر رو کنار هم قرار داده بود تا یک اجرای قابل احترام و حرفه‌ای شکل بگیره.
خسته‌نباشید به گروه «کانگوروی ژاپنی» برای این اجرای قابل تأمل و خوش‌ساخت.