قبل از هر چیز خسته نباشید میگم به عوامل این اثر.
کار مبتنی بر حرکت و فرم بود. و گهگداری برای رسوندن واضح و مستقیم معنی قسمت هایی از اجرا جملاتی خبری رو با چند کولیوگرافی و حرکات فرمیک بیان میکردن.
بدن های بسیار آماده ی افراد باعث میشد که آدم مو به تنش سیخ بشه.
قاب هایی مینیمالی که افراد با یک تکه تور بلند ایجاد میکردن بسیار تمیز بود و میزانسن های افراد خیلی هنرمندانه چیده شده بود.
روند اجرا گهگداری خسته کننده میشد و باعث شده بود اون بخش اجرا از ریتم بیوفته. خصوصا بخشی که افراد دونه دونه همدیگه ارو بلند میکردند و سایه ی همدیگه میشدن فرم هماهنگ میرفتن.
بخام در کل به یک چیز اشاره کنم که خیلی آزارم میداد، نگاه
... دیدن ادامه ››
های افراد بود.
فرمر ها چشم های حاضر در صحنه ای نداشتن.
از بعضی هاشون کاملا حس (اهان الان باید اینکارو کنم، اهان حرکت بعدی شروع شد، الان نوبت این حرکته) برداشت میکردم. در واقع میشه گفت تعدادی از فرمر ها داخل داستان حضور نداشتن و فقط نقش یک عروسک فرمر رو بازی میکردن.
این در حالی بود که پلاتو کوچیک بود و کاملا تمام کسانی که داخل پلاتو نشسته بودن میتونستن صورت و میمیک فرمر هارو به وضوح ببینن.
این در کنار موضوع و ایده ی اجرا خیلی توی ذوق میزد.
ایده فوق العاده بود.
کمتر کار شده و نسبتا جدید و همینطور عمیق و مهم!
از لحاظ جامعه شناختی بسیار موضوع خوبی رو انتخاب کرده بودن. موضوعی از بطن فرهنگ و راه و روش جامعه.
اما یکسری ضعف های جزئی اون حس عمیقی که باید در جان مخاطب به جا بزاره ارو خراب کرده بود.
موسیقی عالی بود. تمیز و به موقع. و در واقع اون یک محرکی شده بود که قسمت های طولانی کار از ریتم نیوفته.
طراحی لباسشون هم خلاقانه بود.
با اینکه خیلی خاص و شلوغ نبود و بسیار ساده بود ولی خلاقانه بود. من رو به یاد بال مینداخت. انگار که هر کدوم از این فرمر ها بال های کوچکی روی شونه هاشون داشتن ولی با این حال باز هم زجر میکشیدن و زندانی میشدن و نمیتونستن پرواز کنن.
یک جور استعاره شاید..؟
به هر حال.
من به این کار نمره ی ۹ میدم.
نیم نمره بخاطر اون ضعف فرمر ها که گاهی فراموششون میشد دارن بازیگری میکنن. نیم نمره هم بخاطر ریتم کار.
ولی اگه قرار بود تک به تک بهشون نمره بدم اکثرا نمره ی کامل رو دریافت میکنن و اون تعداد خاص رو ازشون کسر نمره میکنم که بی انصافی نباشه :)