شروع فکر کردن به یه نفر دیگه خیانت نیست. ولی اگر شروع کردی به یه نفر دیگه فکر کردی و به پارتنرت نگفتی و سعی نکردید بفهمید چرا همچین اتفاقی افتاده، میشه شروع خیانت. رابطه، اون هم از نوع طولانی مدت، اصلا راحت نیست و اصلا مال هر کسی نیست. سواد رابطه و بالغ بودن پیش شرط های رابطه مونوگام طولانی مدت هستند. اینکه وقتی کس دیگری میاد توی خیال و ذهنتون به پارتنرتون بگید (بهش می گن «گفتگوی سخت»، یعنی سخته ولی باید انجامش بدید) و بفهمید کجای کار هستید جزو سواد رابطه است. اگر پارتنرتون هم باسواد باشه، یا می تونید و می خواین و دنبال راه حل می گردید که رابطه رو ترمیم کنید. یا نمی خواید یا نمی تونید، حداقل صادقانه در موردش یه تصمیمی می گیرید (رابطه رو باز می کنید، خداحافظی می کنید و ....). هر چی که هست یکی از بدترین دردهای دنیا به نظر من در لحظه ایه که فردی در رابطه ناگهان متوجه میشه مدت هاست تحمیق شده و طرف مقابلش حس متقابل رو نسبت بهش نداره و حرف هم نزده و گذاشته طرف در بی خبری و تحمیق باقی بمونه. به نظر من کنار اومدن با خیانت در هر سطحی زمانی می تونه راحت تر باشه که سکوت و دروغ و پنهان کاری اتفاق نیفتاده باشه. حالا بیام ببینم نمایش چی میگه اصلا.