کاش، بجای متهم نمودنِ یکدیگر به "خائن" و غیره و طعنه زدن با کلمه برادر(!) و دوست(!) و تخریب ساختن وجه‌ی همدیگر، یادمان باشد که ایران، ارث پدری یک به یکِ ماست. حالا اینکه شما من و امثالِ منِ ارمنی را در "ایرانی" خطاب شدن راه ندهید، برای من عیبی ندارد. چیزی نصیبمان نشده بود که از دستش بدهیم.
کاش یکم،
تنها ذره ای،
طورِ دیگری فکر کنیم و دنیا رو از دیدِ طرفِ مقابل ببینیم؛ شاید تو، امروز حقوقت برایت واریز شده باشد اما طرفِ مقابلت خیلی وقت‌است که شغلش را ازدست داده‌است.