آخرین باری که به تماشای تئاتر نشستم خوشبختانه یا متاسفانه مربوط به همیننمایش بود.
اگر اشتباه نکنم دقیقا دو روز قبل از شروع جنگ دوازده روزه بود.
دوستم داشتم همین تئاتر رو برای بار دومهم بلیت بگیرم و ببینم اما وقایع جوری رقم خورد که بعد از این نمایش دیگه نتونستم به عنوان مخاطب تئاتر توی سالن حضور داشته باشم.
در دل زمزمه هایی که از رویدادهای پیش رو در گوشها پچپچ میشه اینطور بنظر میاد که دفعه بعدی که بتونم بازم زنده به تماشای یک تئانر بشینم بسیار دور و مبهمه.