امیرحسین لطفی نژاد بازیگر، کارگردان

جسارتاً و احتراماً
وقتی هر لحظه ممکنه یه موشکی، بمبی، چیزی بخوره تو سرمون و ریق رحمت رو سر بکشیم چه انتظاری از کی هست که از هنرمند باشه آخه؟! هنرمندها هم انسان‌های عادی هستند دیگه، دارن زندگی می‌کنن، تازه تو این شرایط چه بسا بسیار سخت‌تر از خیلی از اقشار جامعه! گناه نکردن که دست به یک خلاقیت زیبایی‌شناسانه زدند که! من شخصاً هیچ انتظاری از هیچ هنرمندی ندارم. همش دنبال پیشرو و آوانگارد می‌گردیم ما ملت!!

دور از ذهن هم نیست..
قضاوت در مورد تک تک آن اعضا کار راحتی نیست که در آن لحظه چه حالی داشتند. ولی ذات موسیقی چنان آرامش بخش و هماهنگ با روح بشری ست که به خصوص وقتی جمعی نواخته شود می‌تواند چه بسا ایشان را حتی برای لحظاتی به خلسه برده باشد چه بسا خلسه در بیداری. و در شرایط بغرنجی که حکمفرما بوده فکر میکنم بسیار مرگ باشکوه و اتفاق باعظمتی در حال جریان بوده است ! همینطور هم هنری به شایستگی تئاتر که با لایه های درونی بشری سروکار دارد می‌توانسته به همان گونه...

امیدم به این است که در حال خلق باشند و بعدا کارها را ببینیم و بشنویم و بخوانیم

خرابی چون که از حد بگذرد، آباد گردد

همچین هم نامرتبط نبود، امید داریم:)))))

یاد بیتی از صائب افتادم که البته خطاب به جنابعالی نیست:

بیم و امید در دل اهل جهان پرست

هر جا که رنگ و بوست بهار و خزان پرست

یه جایی توی تنظیمات پروفایل تیوال شما می‌تونی دیوارهای مورد علاقه‌ات رو انتخاب کنی، من از روز اول همه رو تیک زدم. این‌جوری وقتی روی دیوار کلیک می‌کنم هرکی هرچی هرجایی نوشته باشه برام میاد.

برای من هم همینطوریه بدون این که تنظیماتی اعمال کنم.

ای انسان، انسان پرحاشیه...