درود ومهر بر تمام عزیزان و عوامل نمایش شهرک
درود برعلیرضای مهران عزیز که بعد از مدت ها یک نمایش فوق العاده رو به اجرا درآوردن.حتماً. تماشای «شهرک» تنها دیدن یک نمایش نبود؛ تجربه‌ای بود که مرز میان واقعیت و خیال را بارها جابه‌جا می‌کرد. علیرضا مهران در این اثر، صرفاً داستانی را روایت نمی‌کند، بلکه جهانی می‌سازد که مخاطب را وادار می‌کند خودش را در میان شخصیت‌ها و موقعیت‌ها پیدا کند.
یکی از نقاط قوت نمایش، ریتم حساب‌شده آن است؛ نه آن‌قدر شتاب‌زده که فرصت تأمل را از تماشاگر بگیرد و نه آن‌قدر کند که از کشش درام بکاهد. میزانسن‌ها با دقت طراحی شده‌اند و هر حرکت بازیگران، بخشی از روایت را کامل می‌کند. این هماهنگی میان کارگردانی، بازی‌ها و طراحی صحنه باعث می‌شود مخاطب تا پایان در فضای نمایش باقی بماند.
آنچه بیش از همه در ذهن می‌ماند، جسارت کارگردان در بیان مفاهیم انسانی است. نمایش، بدون شعارزدگی، پرسش‌هایی درباره هویت، روابط و زیستن در جامعه امروز مطرح می‌کند و پاسخ را به ذهن مخاطب می‌سپارد. این همان ویژگی یک تئاتر موفق است؛ نمایشی که بعد از پایین آمدن پرده تازه در ذهن تماشاگر آغاز می‌شود.
بازی بازیگران نیز در خدمت جهان اثر است؛ اجراهایی یکدست، باورپذیر و پرجزئیات که اجازه نمی‌دهد حتی لحظه‌ای از فضای نمایش فاصله بگیری. نور، موسیقی و طراحی صحنه نیز نه به‌عنوان عناصر تزئینی، بلکه به‌عنوان بخشی از زبان نمایش عمل می‌کنند و احساسات و معنا را تقویت می‌کنند.
«شهرک» از آن دست نمایش‌هایی ... دیدن ادامه ›› است که صرفاً دیده نمی‌شود؛ تجربه می‌شود. اجرایی که نشان می‌دهد وقتی متن، کارگردانی و بازیگری در تعادل قرار بگیرند، تئاتر می‌تواند فراتر از سرگرمی باشد و مخاطب را به فکر، احساس و گفت‌وگو دعوت کند. برای من، این اجرا نمونه‌ای از تئاتری بود که تا مدت‌ها پس از خروج از سالن، همچنان در ذهن و احساس تماشاگر ادامه پیدا می‌کند.
دستمریزاد👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻👏🏻