مزیت قابل‌توجه این نمایش، پیش و بیش از هر چیزی، به متن کار برمی‌گردد و باز در خود متن، مهم‌ترین ویژگی، درنیفتادن در دام نمادگرایی است. از این حیث، همه‌چیز به‌اندازه بود. روایت داستان یک خانه، با یک سری بچه، به‌خوبی روایت می‌شود و همین روایت روان است که اجازه معنی‌پردازی را در لایه‌های بعدی می‌دهد.
پس از متن، بازی‌های یکدست و متناسب با ژانر کار، چشمگیر است. بازیگران، به خصوص شخصیت پسر بزرگ‌تر، تسلط صحنه‌ای داشتند و مشخص بود متن را به‌خوبی درک کرده‌اند.
صداپردازی کار نیز بخش مهمی از نمایش بود که انتخاب سالن جدید و مجهز مجموعه لبخند، نشان از حسن انتخاب تیم تولید دارد.
در مجموع «پر از رنج و شگفتی»، ارزشمند و قابل توصیه است، نه چون بی‌نقص است، چون اثری است که برای مخاطب خود احترام قائل شده است و خروجی کار دارد به تماشاگر می‌گوید من برای این ۱:۴۰، لااقل ۶ ماه تمرین مستمر و مداوم داشتم.