در روز
از روز
تا روز
آغاز از ساعت
پایان تا ساعت
دارای سانس فعال
آنلاین
کمدی
کودک و نوجوان
تیوال | عرفانه خسروی
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 18:38:51
 

فعال هنری

 ۲۳ مرداد ۱۳۷۶
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
نقد و بررسی نمایش «داز» | سفری نافرجام در روستایی رازآلود

خلاصه و درون‌مایه :

نمایش «داز» به کارگردانی طاها یاریان ، داستانی از دختری در روستایی رازآلود در شمال ایران را روایت می‌کند .

رویکرد اولیه نمایش با ایده ترسیم فضایی رازآلود و پرداختن به مضامینی چون فرهنگ‌سازی و کلیشه‌های داستانی ، پتانسیل بالایی برای جذب مخاطب دارد .

با این حال ، اجرای صحنه با چالش‌ها و کاستی‌هایی روبرو است که از رسیدن نمایش به سطح مطلوب بازمی‌دارد .

داستان و مضمون :

ایده اصلی ... دیدن ادامه ›› داستان ، هرچند کلیشه‌ای به نظر می‌رسد ، اما پتانسیل پرداخت و بسط برای انتقال مفاهیم فرهنگی و اجتماعی را داراست .
برخی قسمت‌های داستان نشان‌دهنده دغدغه کارگردان برای ارتقای فرهنگ عمومی است .

با این وجود ، کلیشه‌ای بودن طرح داستانی و عدم نوآوری کافی، مانع از ایجاد کشش و جذابیت عمیق برای مخاطب می‌شود .

همچنین ، استفاده بیش از حد از الفاظ نامناسب و حتی نامفهوم بودن برخی کلمات و لهجه‌ها برای مخاطب عام ، ارتباط موثر با تماشاگر را دشوار کرده و از درک پیام اصلی نمایش می‌کاهد .

کارگردانی و اجرا :

یکی از اصلی‌ترین نقاط ضعف نمایش ، تغییر ژانر بدون تناسب و ناهمخوانی بین بازی‌ها و متن و مضمون نمایش بود . این ناهماهنگی ، انسجام کلی اثر را خدشه‌دار کرده و تجربه‌ای پراکنده برای مخاطب ایجاد می‌کند .

فضاسازی ضعیف صحنه ، عدم تسلط کافی بر هدایت مخاطب به دنیای نمایش هم از دیگر نقاط ضعف نمایش بودند .

فراموشی گهگاهی بیان و لهجه توسط بازیگران ، باعث افت ریتم و گسستگی در روایت می‌شد ، هرچند بازی‌گیری خوب و تسلط بالای بازیگران به‌ویژه رضا طاهری ،شیرین ، علی رحیمی و آرامش محمودی قابل تقدیر بود و اوج داستان را به جایگاهی که باید نزدیک کرد .

شروع ضعیف ، ناگهانی و مبتدی نمایش ، شروعی ناموفق را رقم می‌زند و مخاطب را با آمادگی لازم وارد فضای نمایش نمی‌کند . همچنین طنزهای نابجا که ریتم نمایش را برهم می‌زنند که با احترام از دیگر مشکلات کارگردانی هستند .

عناصر صحنه :

طراحی لباس نمایش برای من یکی از نقاط قوت اثر به شمار می‌رود .
در مقابل ، نورپردازی نتوانست فضاسازی را به درستی منتقل کند ؛ به طور مثال تنها ردیف اول از افکت رعد و برق بهره‌مند شده و ردیف‌های بعدی صرفا شاهد خاموش و روشن شدن چراغ بوده‌اند .

موسیقی و حضور نوازنده :

عدم پخش موسیقی و استفاده اندک از نوازنده در نمایش ، بر فضاسازی و انتقال حس تأثیر منفی گذاشته بود .

حضور نوازنده‌ای که سهم حضورش در طول یک ساعت و نیم نمایش، حتی به سه دقیقه هم نمی‌رسد سوال‌برانگیز است .
اگر این عنصر ، قابلیت استفاده موثری در این نمایش را نداشت ، بهتر بود از حضورش جلوگیری می‌شد و از قابلیت ایشان در حالتی جا افتاده تر استفاده می‌شد .

این وضعیت ، نشان‌دهنده عدم برنامه‌ریزی صحیح در استفاده از پتانسیل های موجود است .

نتیجه‌گیری :

نمایش داز با وجود ایده‌ای قابل بسط و بازیگرانی توانمند ، در اجرا با ضعف‌های متعددی در کارگردانی ، طراحی فضا و صحنه ، انسجام داستانی و استفاده بهینه از عناصر صحنه و موسیقی مواجه است .

تلاش برای پرداختن به مضامین ارزشمند ستودنی است ، اما اجرای نارسای آن ، مانع از تجربه نمایشی موفق برای مخاطب عام و خاص می‌شود .

با تشکر از تلاش گروه ، امید است با بازنگری در نقاط ضعف ، شاهد اجراهای قوی‌تر و درخشانی از این گروه نمایشی در آینده باشیم .
رضا طاهری و آرامش محمودی این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید


نقد تئاتر «ح.میم؛ یک پرتره» | بازتابی از زیستن میان نمایش و واقعیت

سبک: ترکیبی از رئالیسم، بیوگرافی، اجتماع و نمایش در نمایش

---

🟠 خلاصه و درون‌مایه :
این نمایش روایتی از زندگی حسن مقدم، نمایشنامه‌نویس کمتر شناخته‌شده‌ی ایرانی است؛ نویسنده‌ای که میان تاریخ، رنج، ... دیدن ادامه ›› خلق و فراموشی، زیسته و محو شده.
تئاتر سعی دارد با نگاهی چندلایه، صدای خاموش این هنرمند را دوباره زنده کند.

---

🔹 تحلیل هنری

• کارگردانی:
داوود زاهدی با تلفیق نمایش سنتی ایرانی، مونولوگ، روایت مستقیم، و استفاده از تصویر و سینما، ساختارشکنی خلاقانه‌ای انجام داده.
هرچند در بخش‌هایی ریتم کند می‌شود و ارتباط میان سکانس‌ها کمی گسسته است، اما نگاه کلان و هدفمند کار، قابل احترام است.

• بازی‌ها:
احمد افشاری در نقش حسن مقدم با درونی‌سازی دقیق، بیان قدرتمند و انرژی بالا، بار اصلی تئاتر را به‌خوبی بر دوش می‌کشید و توانست تماشاگر را درگیر رنج‌ها و دغدغه‌های این شخصیت کند.
سارا فردوسی به‌عنوان بازیگر مقابل، در کنار ایفای روان نقشش، در یکی از لحظات اجرای زنده که اشتباهی پیش آمد، به‌طرز کاملاً حرفه‌ای توانست صحنه را جمع کند و جریان نمایش را بدون کوچک‌ترین اختلال ادامه دهد ،که این موضوع نشان از تسلط و تمرکز او دارد.
اما نقش راوی (به‌ویژه آن بخشی که روی پرده و درباره نام‌گذاری اثر نمایش داده شد) کمی بی‌روح و فاصله‌دار از فضای زنده‌ی تئاتر بود و آن انسجام حسی لازم را ایجاد نمی‌کرد.

• طراحی صحنه، نور و تصویر:
استفاده از تصویر و روایت همزمان و پخش ویدیوها از خلاقیت‌های ارزشمند کار بود.
ویدیو آرت‌های علیرضا اکرادی به انتقال حس و فضا کمک زیادی کردند.
اما بخش‌هایی از ویدیوهای ضبط‌شده انسجام اثر را بر هم می‌زد و از حال‌وهوای تئاتری فاصله می‌گرفت.

• موسیقی و صدا:
در هماهنگی با فضا و بی‌ادعا؛ اگرچه می‌توانست تأثیر عاطفی عمیق‌تری هم داشته باشد.

• لباس و طراحی بصری:
متناسب با فضای رئال و بیوگرافیک اثر؛ ساده، کاربردی و دقیق.

---

🟢 ارجاع و الهام :

بازسازی یکی از معروف‌ترین نمایش‌های حسن مقدم در دل اثر، یکی از لحظات درخشان اجرا بود.
این ارجاع هوشمندانه، در کنار فرم ساختارشکن اثر، تماشاگر را در مرز بین دیدن و تجربه‌کردن معلق نگه می‌داشت.

---

🔻 جمع‌بندی :

ح.میم.یک پرتره ؛ نمایشی جسور و قابل‌تأمل است که با وجود برخی ناهماهنگی‌های روایی، موفق می‌شود صدای هنرمندی فراموش‌شده را به گوش مخاطب برساند.
اجرایی که در ذهن می‌ماند؛ پر از لحظات ناب و اندیشه‌برانگیز.
محمد فروزنده و مریم اسدی این را خواندند
احمد افشاری، سارا فردوسی و داود زاهدی این را دوست دارند
سپاس از نگاه ریزبینانه و هوشمندانه شما. امیدوارم بازهم به تماشای اجراهای این گروه بنشینید.🙏🌹
۱۰ خرداد ۱۴۰۴
داود زاهدی
سپاس از نگاه ریزبینانه و هوشمندانه شما. امیدوارم بازهم به تماشای اجراهای این گروه بنشینید.🙏🌹
باعث افتخاره 🙏🏻🌻
۱۱ خرداد ۱۴۰۴
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
نقدی بر نمایش جسورانه (دورهمی بانوی اول) با نگاهی متفاوت به دیکتاتورها و نقش زنان در تاریخ

نمایشی خلاقانه و جسور، با روایتی تازه از زندگی و روابط سه تن از مشهورترین دیکتاتورهای قرن بیستم: آدولف هیتلر، بنیتو موسولینی و اسامه بن‌لادن، که هر کدام در برهه‌ای از تاریخ، سرنوشت‌ساز و ویرانگر بوده‌اند. نمایش با تلفیق موسیقی زنده، آوازهای خوش‌ساخت و استفاده از لباس‌های برازنده، توانسته بود فضایی چشم‌نواز و گوش‌نواز خلق کند.

آنچه این اثر را متمایز می‌کرد، نگاه متفاوتش به جایگاه و نقش زنان در بطن این تاریخ مردسالار بود. بخشی که در بسیاری از روایت‌ها نادیده گرفته شده، اما در این نمایش با دقت و احترام بازگو شده بود. انتخاب این زاویه‌ی دید توسط نویسنده و کارگردان، قابل‌تحسین و هم‌سو با دغدغه‌های من بود؛ و به شخصه از این روایت متفاوت لذت بردم.

گروه موسیقی همراه، همخوانی قابل‌توجهی با فضای نمایش داشتند و توانستند حس و حال هر صحنه را تقویت کنند. بازی خانم فیروزآذر، چه از منظر اجرا ... دیدن ادامه ›› و چه از نظر جایگاه در نمایشنامه، یکی از نقاط درخشان اثر بود و بازخورد بسیار مثبتی از تماشاگران دریافت کرد.

در کنار نقاط قوت، مواردی نیز وجود داشت که قابل تأمل بود. تسلط اجرایی کمتر خانم محقق، تپق‌های مکرر، و ناهماهنگی‌هایی در برخی بخش‌های پرفورمنس، از جمله ضعف‌های اجرایی بودند. همچنین، شوخی‌ها و عناصر طنز گاهی ناپخته و اغراق‌شده به نظر می‌رسیدند. البته می‌توان این موارد را تا حدی به محدودیت‌های اجرایی یا تجربه‌ اندک در نگارش طنز نسبت داد. با این حال، با توجه به جایگاه خانم رهنما در عرصه هنر، امکان بهره‌گیری از مشاوره طنزپردازان حرفه‌ای وجود داشت که شاید می‌توانست به پویایی بیشتر اثر کمک کند. با این حال، حتی همین تلاش محدود در طنزآفرینی، زیبایی خاصی به اثر بخشیده بود.

در مجموع، آنچه این نمایش را ارزشمند می‌سازد، جسارت در انتخاب سوژه و پرداختن به بخش مغفول‌مانده‌ای از تاریخ زنان است. این جسارت و دغدغه‌مندی، شایسته تقدیر است. به‌عنوان مخاطبی علاقه‌مند، خود را موظف می‌دانم از خانم رهنما و تیم همراهشان بابت این تلاش ارزشمند صمیمانه قدردانی کنم.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
بعضی وقتا وسط همهمه ها و شلوغی های کافه ها و خیابونا و تک تک جاهایی که موقع تنهاییم میرم تا آروم شم ، با دیدن مردمی که با هم میگن و میخندن یهو حالم یجوری میشه نمیدونم دقیقا چیه اما حس عجیب غریبیه ، تو اون لحطه ها این واقعا من نیستم که قلم و رو کاغذ میچرخونه
امشب وسط نمایش یکی از اون نقاشیارو دیدم ...
تشکر گرم از تمام عوامل این منظره
عرفانه خسروی
امیرمسعود فدائی و امیر مسعود این را خواندند
حسین ابراهیم نیا این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
 

زمینه‌های فعالیت

تئاتر
هنرهای تجسمی

تماس‌ها

erphanekhosravi@gmail.com
eellra