مجید قربانی

هنرساز فعال هنری

نمایش کیسه بوکس شریف و هوشمندانه توانسته به سلامت از تیغ سانسور عبور کند و بر روی صحنه بخرامد.
در روزگاری که درصد بالایی از نمایش ها هدفی جز کاسبی ندارند (تاکید می کنم کاسبی چرا که با فروش خوب و گیشه مناسب تئاتر تفاوت دارد)اجرای نمایش های همچون کیسه بوکس را باید ارج نهاد.
علی سجادی طهرانی با کارگردانی هوشمندانه و گروه بازیگران خوب به ویژه لیلا میرزایی نمایش دیدنی و تامل برانگیزی را به روی صحنه آورده اند

درود و خدا قوت به گروه نمایش مجلس لیر بیچاره

ایده های خوب کارگردانی مهمترین ویژگی این نمایش است. انتقال داستان عریض و طویل لیرشاه توسط نویسنده و سپس گروه اجرایی در حدود ۷۰ دقیقه کار بسیار سخت و پیچیده ایست که گروه اجرای به طرف آن یورش برده و تا حدودی هم موفق بوده است.
اگر از این نکته که دامن گیر اکثر نمایش های که محصول اقتباس هستند می شود بگذریم با بازی های درخشانی روبرو می شویم که ابزار مناسبی برای انتقال و عملی کردن ایده های کارگردان هستند.
آمیختن گونه های اجرایی نمایش های ایرانی در یک کار کلاسیک غربی چالشی سخت و جذاب است که در سالهای اخیر از جانب گروه های مختلف همچون گروه مجلس لیر بیچاره دیده می شود و بسیار امید بخش و لازم است.

همواره بدرخشید