مصطفی خسروجردی فعال هنری

نمایش زندگی در تئاتر اجرایی تأمل‌برانگیز و مبتنی بر ریتم درونی است که بیش از روایت داستان، بر وضعیت انسان و تکرارهای زیستی او تمرکز دارد. کارگردانی مینیمال و اتکای اجرا به سکوت، مکث و بازی دقیق بازیگران، فضایی فکرشده ایجاد کرده است.
اگرچه میانه نمایش ممکن است برای برخی مخاطبان کند به نظر برسد، اما هرچه به پایان نزدیک میشویم منطق خود را آشکار می‌کند و تأثیرگذار می‌شود. این اجرا مخاطب صبور و همراه را به تأمل و فکر وا می‌دارد.

بکش تا زنده بمانی نمایشی منسجم و خوش‌ریتم که بازیگرانش در خلق کاراکترها و ایفای نقش آن‌ها عملکرد قابل قبول داشتند. نگارش متن و کارگردانی اثر هم اون رو به یک روایت چندلایه تبدیل کرده بود که به عقیده من پتانسیل تبدیل شدن به یک اثر بلند سینمایی رو دارد. بنظرم فرصت دیدنش رو از دست ندید.