صدف علی نیا

هنرساز فعال هنری

عجب نوشته ی جذابی بود :)

خوشحالم خوشتون اومده. 😊

ممنون واقعا از نگارشش
داشتم فکر میکردم اگر از من یه همچین سوالی بشه از یه شخص مذهبی چه پاسخی باید بدم؟
چون قانع کردن اینجا معنی نداره
اصولا نمیشه قانع شون کرد و اصلا ایا درسته برای یه پایان درخور برای همچین سوالی اصولا قانع کردن رو در نظر گرفت؟
دوباره متن رو خوندم و بیشتر به فکر فرو رفتم

در ابتدای اومدن به اینجا و دیدن دیوار نوشتتون فقط خوندم .... اما دوباره که سر زدم به اینجا و دیدم این بار خوووندم ..عمیق تر،درست تر ،با چشم دل .... و دلم میخواد بارها و بارها بخونم فقط به یک علت که به شکل عجیبی خودم رو در بطن نوشته میبینم .... من به دنبال پذیرش واقعیتی که بتونم آروم بگیرم هر چقدر تلخ هر چقدر مچاله کننده ...
البته عذرخواهی میکنم اگر بی ربط بوده برداشت من 🌹

شادی جانم،
اتفاقا خیلی ازت ممنونم که حستو واسم گفتی.
کامنتت یه چیزیو تو قلبم تکون داد.
چون یکی از دلایلی که می نویسم اینه که دغدغه های درونیمو با بقیه به اشتراک بذارم و وقتی می بینم یکی دیگه ام همون حسیو داره که من دارم، همون تقلا رو، انگار یه پل بین من و اون شخص ... دیدن ادامه ›› ساخته میشه.

هر کدوم از شخصیتای دنیای داستانیم، نوکترنال کتدرال یه تیکه از خودمن، اما گادفری بیشترین شباهتو به خود کلیم داره.
در واقع کتدرال با گادفری شروع شد.

وقتی بیست و هشت سالم بود، باورام واسم تبدیل به علامت سوال شدن و تو همین زمان بود که کتاب مصاحبه با خون آشامو ترجمه کردم و شدیدا با شخصیتاش همذات پنداری کردم، چون دغدغه هاشون شبیه دغدغه های خودم بود.
اونام مثل من سوال داشتن. راجع به خدا، شیطان، خیر، شر، مرگ، بهشت و جهنم.

تو اون دوران من حال بدی داشتم و فکر می کردم زندگیم تموم شده و فقط یه بدن متحرکم، اما این کتاب منو آروم کرد و باعث شد برم سراغ گوتیک نویسی و کم کم دنیای نوکترنال کتدرالو بسازم.

الان دوست دارم امید داشته باشم که مرگ واقعیت زندگی نیست، اما دنبال یه جواب قطعی ام نیستم.
پرسیدن سوالام تو دنیای داستانیم آرومم می کنه و از یه طرفم به خودم میگم اگه جوابا رو داشته باشیم، انگیزمون واسه ادامه دادن از بین نمیره؟
مثل شخصیتای داستان که تا وقتی به جوابا نرسیدن، میرن جلو. تا وقتی سوالا هستن، داستانم هست.

چقدر عجیب که من هم تواین بی سامانی تو این گمگشتگی دنبال همین سوالاتم دنبال مرگ،زندگی،خدا،مذهب،باور،خیر،شر،شیطان،فرشته وووو و مدام با خودم میگم شادی: رسیدن به جواب ناامیدت نمیکنه؟ غریبه نمیشی با عجایب خلقت و پیدا کردن واقعیت. قفل نمیشی تو مسیری که هستی،اواسط راهم از گفتن و پرسیدن سوالام میترسیدم اما امروز که اینجام و دنبال واقعیتم که حداقل فایده اش آرامش ذهن خودم و پذیرش باورهای خودمه، حتی اگه هیچ دستاورد مهمی از این ماجرا جویی نداشته باشم .
تو این روزا و شبا که تمام پیرامون پر شده از آدمکهایی که دنبال بهتر نشون دادن بدترین شرایط و حال خودشونن چرا من و ما هم بشیم مثل بقیه ... از دید من جهان هستی از همین داستانها و رویاها و افسانه ها تشکیل شده و شکل گرفته و هیچ اتفاقی اتفاقی نیست . اینکه من تو ماجراجویی ای خودم آدمهایی مثل شما با فرکانسی مثل خودم تو چند ساعت پیدا کنم این اتفاق اتفاقی نیست... این همون سرنوشت .. این همون باور .. من می‌خوام باورامو باور کنم ... مثل گادفری داستان شما.
قلمتون مانا و سبز ☘️☘️بگم چندین و چند بار خوندم دروغ نگفتم ...
همون طور که تو ماجراجویی هام تو این ... دیدن ادامه ›› چند ماه سعی کردم برای متوجه شدن موضوعی, قرآن رو چند بار بخونم با معنی و تمامش فقط ی کلمه اس... همون جایی که موسی روبه آسمون به خدا نه از سر طلب نه از سر لج و نه از سر دستور و خواسته ی خودش فقط میخواد که هر آنچیزی که از خیر براش نازل کنه ،بهش نیازمند و فقیر... این جمله عمیقأ من رو منقلب کرده شاید تکرارش حتی آرامش بده بهم ... ولی برای جواب سوالات لازمه یوقتایی خلاف جهت همه حرکت کنم