زهرا انصاری راد

فرهنر

فعال هنری

تو این جنگل با غریبه ها نگرد!⚠️

جمعه شب به تماشای این نمایش نشستم، و باید بگم که از بدو ورود به سالن شگفت زده شدم، فکر کردم گویا پیش از ورود ما به سالن، نمایش شروع شده است...یک شروع متفاوت و پیوسته! ارتباط گیری بازیگران و تماشاچیان به بهترین شکل بداهه:)
و گریم های سخت و سنگین که حقیقتا تشخیص بازیگران فقط از روی اسم آنها در پوستر، ممکن بود:)))
بازی بی نظیر آقای محدث و خانم بهرامی رو تحسین میکنم...
بازی بی نقص، بدون ادا و کاملا دقیق!
با توجه به اینکه در جریان مصدومیت خانم بهرامی پیش از شروع اجراها بودم، متوجه شدم که ایشان به چه ظرافتی از مصدومیتشون به نفع نقششون استفاده کردن...واقعا آفرین میگم به این توانایی و این قدرت و تحمل❤
از متن هم نگذریم که واقعا واقعا درخور توجه بود، یک متن ساده و بی تکلف که در آخر هرکس میتونست برداشت شخصی خودشو ازش داشته باشه و اتفاقا به نتیجه هم برسه! که این روانی و پویایی متن هم مدیون هنر و تلاش مترجم عزیز و گرانقدر جناب آقای وحید رهبانی ... دیدن ادامه ›› گرامی است.
و در نهایت اینکه چینش دقیق همه این موارد کنار هم، نو و صدای هماهنگ و صحنه ساده و جذاب که هنر کارگردان اثر جناب آقای گودرزی عزیز رو می‌رسونه، به صورت کلی یک اجرای تاثیرگذار و قابل توجه و کامل رو ارائه داد.
خوشحالم که به تماشای این تئاتر نشستم و ممنونم از تمام عوامل این اجرا که باعث شدن بعد از مدت هاااا یک تئاتر "خووووب" ببینیم:))))

من به اعجاز هنر ایمان دارم
به قدرت خلق کردن که هنر در خودش داره
ساختن و بنا کردن، به وجود آوردن، متولد کردن یا هرچیز دیگه ای که اسمشو میذارن
هست شدن، از نیست بودن
یا بهتره بگم، نبودن به بودن...
با هنر میتونی چهار گوشه‌ی جهان رو که اصلا گوشه نداره، جمع کنی تو یه چند ضلعی نامنظم ‌که دایره وار می‌چرخه و می‌چرخونه تو رو توی چرخ‌و‌فلک عجیب غریبش، که از شرق به غرب و شمال به جنوب داستان میخونه برات! داستانایی که شنیدی، نشنیدی، دیدی، ندیدی؛ همه رو می‌ریزه تو جعبه‌ی جادویی خیال، و تو دست میبری توش و هرکدومو دوست داری برمیداری به اختیار! یه سیب برمیداری و میندازی بالا و هزار چرخ میزنه و هزار بار تکرار میشه تا دوباره برسه به دست تو، که بفهمی دنیای خیال چقدر بزرگتر و واقعی تره...دنیای خیالی که تو خالقشی، خودت کارگردان صحنه بزرگ روزگارشی و هرطور که دوست داری صحنه رو ... دیدن ادامه ›› می‌گردونی...
میتونی خواب های بچگیات رو با عصاره خاطراتت قاطی کنی و با چاشنی وهم و خیال ترکیب کنی و معجون شگفت انگیزی بسازی برای لحظه ای دور شدن از این دنیای شلوغ و مضطرب...
میتونی غصه هات‌و با صدای بلند بخندی، میتونی نگرانی هات‌و با عشق برقصی، میتونی ترس هات‌و با شجاعت بمیری...
میتونی رویاهات‌و واقعی زندگی کنی:)

توی این فضای کوچیک، ولی بزرگ، که اسمشو گذاشتن موهوم، میتونی همه اینا رو تجربه کنی، چون، پای هنر و اعجاز هنر در میونه:)))