آپریل بی رحم ترین ماه هاست.
از خاک مرده گل یاس میرویاند
خاطره و خواهش را در هم میآمیزد
و ریشههای افسرده را با باران بهاری بر میانگیزد.
زمستان گرم نگاهمان میداشت.
زمین را با برف فراموشی میپوشاند و حیات ناچیزی از نوک ریشههای خشک مینوشاند.
تابستان غافلگیرمان کرد،
بر فراز دریاچه اشتارنبرگ رسید و رگباری بارید و ما در میان ستون ها پناه گرفتیم.
تی اس الیوت-تدفین مردگان (از مجموعه سرزمین بی حاصل)