من می توانم به خودم تجمل مطرود بودن را روا بدارم،
هرچند هرگز مطرود نیستم، فقط جسما تنها هستم،
تا بتوانم در تنهایی به سر ببرم که ساکنانش اندیشه ها هستند، چون که من یک آدم بی کله ی ازلی-ابدی هستم،
و انگار که ازل و ابد از آدمهایی مثل من چندان بدشان نمی آید.

تنهایی پر هیاهو - بهومیل هرابال