نمایش «شبیهخون» برای من تجربهای قابل توجه بود. فضای اجرا حس تعلیق و تنش خوبی ایجاد میکرد و روایت بهگونهای پیش میرفت که مخاطب را درگیر نگه میداشت. نکتهٔ جالب این بود که استاد محمد حاتمی علاوه بر کارگردانی، بهعنوان بازیگر هم روی صحنه حضور داشت. این حضور دوگانه باعث شده بود نگاه کارگردان به اجرا و بازیها نزدیکتر و ملموستر دیده شود. در مجموع «شبیهخون» نمایشی است که تلاش میکند مخاطب را با فضای خاص خود درگیر کند و لحظات قابل تأملی میسازد.
«شورشِ کلفتها» نمایش نیست؛ افشاگریه.
فریاد زنهایی که سالها در سایه له شدند و حالا وسط صحنه، حقیقت رو مثل پتک میکوبن روی سر تماشاگر.
اینجا قدرت از دلِ درد میجوشه، و خاموشترین صداها تبدیل میشن به بلندترین حقیقت.
اگه جرأت روبهرو شدن داری، این اجرا رو باید ببینی.
«برای اجرای شورشِ کلفتها فقط میتونم یک چیز بگم: شما تیمِ معمولی نیستید، یک جمع جنگجو هستید.
از کارگردان تا بازیگر، از صدا تا نور، از پشتصحنه تا اجرا؛ هرکدومتون با تمام توان ایستادید و یک حقیقت خام و بیپرده رو روی صحنه زنده کردید.
ممنون برای شجاعت، تعهد و انرژیای که این نمایش رو تبدیل به یک تجربه فراموشنشدنی کرد.
افتخار میکنه هر کسی که کنار شما کار کنه.»
«در تاریکی صحنه، نوری از درون انسان میتابد…
نمایشی که یادمان میآورد:
جسم میمیرد، اما روح ادامه دارد.
سپاس از تمام کسانی که جانشان را بر صحنه میریزند تا حقیقت، در دل تماشاگر زنده بماند.»
تئاتر انسان_روح_است_نه_جسد هنر_زنده
📸 تئاتر «دیالکتیک» تجربهای متفاوت و تماشایی بود؛ نمایشی پر از لحظههای ناب برای دیدن و ثبت کردن.
خستهنباشید به همه عوامل این اجرا که اثری ارزشمند خلق کردند.