شهر یا سالن...
تالار وحدت
تئاترشهر تهران
تماشاخانه ایرانشهر
مجموعه تئاتر لبخند
خانه نمایش مهرگان
عمارت هما
عمارت نوفل لوشاتو
تئاتر هامون
تالار مولوی
تماشاخانه سنگلج
تماشاخانه هیلاج
تالار هنر
خانه تئاتر و موسیقی مستقل تهران
تالار محراب
تماشاخانه استاد جمشید مشایخی
مجموعه E-ACT
تماشاخانه طهران
خانه هنرمندان ایران
بلک باکس ایرانمال
خانه تئاتر
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 07:03:48
مهران یاردل هنرساز تنظیم کننده و آهنگساز
. . .
ویترین
دیوار
اطلاعات
پروفایل کاربری
مهران یاردل یک هنرمند معاصر ایرانی در حوزه موسیقی و رسانه است که به‌ویژه در موسیقی اینسترومنتال، تدوین و ویدئو فعالیت می‌کند. او با تمرکز بر ساخت قطعات بی‌کلام با فضایی سینمایی، احساسی و مفهومی، تلاش دارد روایت را نه از طریق کلام، بلکه با ملودی، هارمونی و بافت صوتی منتقل کند. آثار او اغلب مبتنی بر بداهه‌نوازی، آکوردهای عمیق و آرپژهای تأمل‌برانگیز هستند که حال‌وهوایی مینیمال و درون‌گرا دارند.
در کنار فعالیت موسیقایی، مهران یاردل در زمینه تدوین و تولید محتوای ویدیویی نیز فعال است و با بهره‌گیری از دانش نرم‌افزارهای تدوین، به خلق ویدئوهایی هماهنگ با فضای موسیقی خود می‌پردازد. نگاه او به تصویر، نگاهی روایی و احساسی است؛ به‌گونه‌ای که تصویر را ادامه طبیعی موسیقی می‌داند، نه صرفاً یک همراه بصری
۰۴ آذر ۱۳۸۹
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
۴ روز پیش، جمعه ساعت ۱۵:۳۳
به بهانه سالروز درگذشت استاد محمدرضا شجریان؛ صدایی که خاموش نشد
بعضی صداها به پایان نمی‌رسند؛ حتی وقتی صاحبشان دیگر در میان ما نیست.
هفدهم مهرماه، یادآور کوچ یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های موسیقی ایران است؛ استاد محمدرضا شجریان، هنرمندی که نامش با آواز ایرانی، شعر فارسی و حافظه فرهنگی چند نسل پیوند خورده است. او در ۱۷ مهر ۱۳۹۹، پس از سال‌ها فعالیت هنری، درگذشت؛ اما صدایش همچنان در خانه‌ها، در خلوت آدم‌ها و در لحظاتی که کلمات از بیان احساسات ناتوان می‌شوند، شنیده می‌شود.
در سالروز درگذشت او، بیش از آنکه بخواهیم از فقدان یک هنرمند سخن بگوییم، باید از میراثی یاد کنیم که با رفتن او از میان نرفت؛ میراثی که ریشه ... دیدن ادامه ›› در موسیقی، ادبیات و روح زندگی ایرانی دارد.
شجریان؛ فراتر از یک خواننده
محمدرضا شجریان تنها یک خواننده برجسته نبود. او یکی از مهم‌ترین چهره‌های موسیقی دستگاهی ایران بود که با شناخت عمیق از شعر فارسی، تسلط بر ردیف آوازی و توانایی کم‌نظیر در انتقال احساس، جایگاهی ویژه در تاریخ موسیقی این سرزمین به دست آورد.
آواز در نگاه او صرفاً اجرای مجموعه‌ای از نت‌ها نبود. هر واژه، هر تحریر و هر مکث می‌توانست حامل معنایی باشد؛ معنایی که گاهی از خود شعر فراتر می‌رفت و شنونده را به تجربه‌ای شخصی و درونی دعوت می‌کرد.
او با صدای خود به شعرهای حافظ، سعدی، مولانا و دیگر شاعران بزرگ فارسی‌زبان جان تازه‌ای بخشید. در اجراهایش، شعر و موسیقی نه دو عنصر جداگانه، بلکه دو بخش از یک بیان واحد بودند؛ گویی واژه‌ها برای شنیده‌شدن به موسیقی پناه می‌بردند و موسیقی برای کامل‌شدن به شعر تکیه می‌کرد.
وقتی آواز به زبان احساس تبدیل می‌شود
یکی از ویژگی‌های ماندگار هنر شجریان، توانایی او در نزدیک‌کردن موسیقی سنتی ایران به تجربه‌های عاطفی انسان معاصر بود.
آواز او می‌توانست حامل اندوه باشد، بی‌آنکه به ناامیدی فروبغلتد؛ می‌توانست از عشق بگوید، بی‌آنکه در سطح احساسات ساده باقی بماند؛ و می‌توانست حسرتی عمیق را بیان کند، بی‌آنکه نیازی به توضیح بیشتر داشته باشد.
در آثار او، سکوت نیز اهمیت داشت. گاهی فاصله میان دو جمله آوازی، به‌اندازه خود آواز حرف برای گفتن داشت. همین ظرافت‌ها بود که شنیدن آثارش را به تجربه‌ای فراتر از لذت موسیقایی تبدیل می‌کرد.
شاید راز ماندگاری او را باید در همین توانایی جست‌وجو کرد: شجریان فقط نمی‌خواند؛ او به احساسات انسان شکل صوتی می‌بخشید.
پیوند ناگسستنی موسیقی و ادبیات فارسی
در فرهنگ ایرانی، شعر همواره جایگاهی فراتر از یک قالب ادبی داشته است. شعر وسیله‌ای برای بیان عشق، رنج، اعتراض، امید و پرسش‌های بنیادین انسان بوده است. موسیقی نیز در طول تاریخ، یکی از مهم‌ترین راه‌های انتقال این میراث به نسل‌های بعدی محسوب می‌شده است.
محمدرضا شجریان در نقطه تلاقی این دو هنر ایستاد.
انتخاب شعر، شیوه ادای واژه‌ها، توجه به معنای ابیات و تناسب میان حالت آوازی و محتوای ادبی، همگی در شکل‌گیری آثار او نقش داشتند. او نشان داد که اجرای یک غزل تنها خواندن واژه‌های آن نیست؛ بلکه تلاشی است برای آشکارکردن لایه‌هایی از معنا که شاید در خواندن خاموش شعر کمتر احساس شوند.
به همین دلیل، بسیاری از شنوندگان از طریق آثار شجریان با شعر کلاسیک فارسی ارتباط برقرار کردند؛ ارتباطی که نه از مسیر اجبار و آموزش رسمی، بلکه از راه احساس و تجربه مستقیم شکل گرفت.
هنرمندی که میراثش به یک نسل محدود نماند
ماندگاری یک هنرمند را نمی‌توان تنها با شمار آثار، میزان شهرت یا محبوبیت او سنجید. گاهی معیار مهم‌تر این است که هنر او تا چه اندازه در زندگی دیگران حضور پیدا می‌کند و آیا پس از گذشت سال‌ها همچنان توانایی برقراری ارتباط با مخاطبان تازه را دارد یا نه.
از این منظر، میراث شجریان به نسلی که او را در دوران فعالیتش می‌شناختند محدود نمی‌شود. نسل‌های جوان‌تر نیز می‌توانند در آثار او چیزی متناسب با تجربه‌های خود بیابند؛ از زیبایی موسیقی ایرانی گرفته تا اندوهی آشنا، از شور زندگی تا تأمل درباره گذر زمان.
البته هر نسل ممکن است آثار او را به شیوه‌ای متفاوت بشنود و تفسیر کند. همین امکان بازخوانی و کشف دوباره، یکی از نشانه‌های زنده‌بودن یک میراث هنری است.
صدایی که تنها به خاطره تبدیل شود، ممکن است به‌تدریج از زندگی روزمره فاصله بگیرد؛ اما صدایی که همچنان شنیده می‌شود، پرسش ایجاد می‌کند، احساس برمی‌انگیزد و الهام‌بخش هنرمندان دیگر است، هنوز در جریان زندگی حضور دارد.
چرا یاد شجریان همچنان زنده است؟
شاید پاسخ این پرسش را باید در ماهیت خود موسیقی جست‌وجو کرد. موسیقی هنری است که می‌تواند تجربه‌های مشترک انسانی را بدون نیاز به توضیح مستقیم منتقل کند. یک ملودی ممکن است برای هر شنونده خاطره‌ای متفاوت داشته باشد، اما در همان حال، میان همه آن شنوندگان پیوندی نامرئی ایجاد کند.
آثار شجریان نیز چنین ظرفیتی دارند. برای کسی، یادآور روزهای جوانی‌اند؛ برای دیگری، همراه لحظات تنهایی؛ و برای شنونده‌ای دیگر، دریچه‌ای به جهان موسیقی و شعر ایرانی.
شجریان در طول فعالیت هنری خود، با همکاری استادان و آهنگسازان برجسته و همراهی گروه‌های موسیقی ارزشمند، بخشی مهم از تاریخ معاصر موسیقی ایران را شکل داد. آثاری که از این همکاری‌ها به‌وجود آمدند، امروز تنها محصول یک دوره تاریخی نیستند؛ بلکه بخشی از حافظه شنیداری جامعه ایرانی به شمار می‌روند.
البته زنده نگه‌داشتن چنین میراثی صرفاً با تکرار نام یک هنرمند ممکن نیست. شناخت دقیق آثار، توجه به کیفیت موسیقی، آشنایی با ریشه‌های آواز ایرانی و فراهم‌کردن امکان یادگیری این هنر برای نسل‌های آینده، راه‌هایی هستند که می‌توانند میراث او را از سطح خاطره به عرصه زندگی فرهنگی منتقل کنند.
پس از خاموشی یک صدا، چه چیزی باقی می‌ماند؟
درگذشت هر هنرمند بزرگ، ما را با پرسشی روبه‌رو می‌کند: پس از رفتن او چه چیزی باقی می‌ماند؟
در مورد محمدرضا شجریان، پاسخ را می‌توان در مجموعه‌ای از آثار ماندگار، در شیوه‌ای از نگاه به آواز، در پیوند میان موسیقی و شعر و در تأثیری جست‌وجو کرد که بر شنوندگان و هنرمندان پس از خود گذاشت.
اما شاید مهم‌ترین میراث او، یادآوری این حقیقت باشد که هنر می‌تواند از محدوده زمان و زندگی فردی فراتر برود. هنرمند روزی از میان ما می‌رود، اما آنچه خلق کرده است، ممکن است در موقعیت‌هایی تازه، معنایی تازه پیدا کند.
صدای شجریان امروز دیگر صدای اجرای تازه‌ای نیست؛ صدایی است که در آثار ضبط‌شده باقی مانده و هر بار که شنیده می‌شود، امکان تجربه‌ای دوباره را فراهم می‌کند.
و این، یکی از شگفتی‌های هنر است: اثر هنری می‌تواند پس از پایان زندگی خالقش، همچنان با انسان‌هایی ارتباط برقرار کند که او هرگز آنها را ندیده است.
به احترام صدایی که در حافظه ایران ماند
سالروز درگذشت استاد محمدرضا شجریان، فرصتی برای اندیشیدن به جایگاه او در موسیقی ایران و یادآوری مسئولیتی است که در برابر میراث فرهنگی خود داریم.
یاد او تنها با اندوه از دست‌دادن یک استاد زنده نمی‌ماند؛ با شنیدن آگاهانه آثارش، شناختن موسیقی ایرانی، خواندن شعرهایی که به آواز پیوند داده شد و انتقال این گنجینه به نسل‌های آینده نیز زنده می‌ماند.
شاید نتوان فقدان یک هنرمند را جبران کرد، اما می‌توان اجازه نداد حاصل سال‌ها تلاش و آفرینش او به فراموشی سپرده شود.
محمدرضا شجریان از میان ما رفت، اما آوازش همچنان راهی به سوی شعر، موسیقی و احساسات انسانی باز می‌کند.
بعضی صداها با سکوت پایان نمی‌یابند؛ در حافظه یک ملت ادامه پیدا می‌کنند.
یاد استاد محمدرضا شجریان گرامی باد.
بعضی صداها به پایان نمی‌رسند؛ حتی وقتی صاحبشان دیگر در میان ما نیست.
هفدهم مهرماه، یادآور کوچ یکی از بزرگ‌ترین چهره‌های موسیقی ایران است؛ استاد محمدرضا شجریان، هنرمندی که نامش با آواز ایرانی، شعر فارسی و حافظه فرهنگی چند نسل پیوند خورده است. او در ۱۷ مهر ۱۳۹۹، پس از سال‌ها فعالیت هنری، درگذشت؛ اما صدایش همچنان در خانه‌ها، در خلوت آدم‌ها و در لحظاتی که کلمات از بیان احساسات ناتوان می‌شوند، شنیده می‌شود.
در سالروز درگذشت او، بیش از آنکه بخواهیم از فقدان یک هنرمند سخن بگوییم، باید از میراثی یاد کنیم که با رفتن او از میان نرفت؛ میراثی که ریشه ... دیدن ادامه ›› در موسیقی، ادبیات و روح زندگی ایرانی دارد.
شجریان؛ فراتر از یک خواننده
محمدرضا شجریان تنها یک خواننده برجسته نبود. او یکی از مهم‌ترین چهره‌های موسیقی دستگاهی ایران بود که با شناخت عمیق از شعر فارسی، تسلط بر ردیف آوازی و توانایی کم‌نظیر در انتقال احساس، جایگاهی ویژه در تاریخ موسیقی این سرزمین به دست آورد.
آواز در نگاه او صرفاً اجرای مجموعه‌ای از نت‌ها نبود. هر واژه، هر تحریر و هر مکث می‌توانست حامل معنایی باشد؛ معنایی که گاهی از خود شعر فراتر می‌رفت و شنونده را به تجربه‌ای شخصی و درونی دعوت می‌کرد.
او با صدای خود به شعرهای حافظ، سعدی، مولانا و دیگر شاعران بزرگ فارسی‌زبان جان تازه‌ای بخشید. در اجراهایش، شعر و موسیقی نه دو عنصر جداگانه، بلکه دو بخش از یک بیان واحد بودند؛ گویی واژه‌ها برای شنیده‌شدن به موسیقی پناه می‌بردند و موسیقی برای کامل‌شدن به شعر تکیه می‌کرد.
وقتی آواز به زبان احساس تبدیل می‌شود
یکی از ویژگی‌های ماندگار هنر شجریان، توانایی او در نزدیک‌کردن موسیقی سنتی ایران به تجربه‌های عاطفی انسان معاصر بود.
آواز او می‌توانست حامل اندوه باشد، بی‌آنکه به ناامیدی فروبغلتد؛ می‌توانست از عشق بگوید، بی‌آنکه در سطح احساسات ساده باقی بماند؛ و می‌توانست حسرتی عمیق را بیان کند، بی‌آنکه نیازی به توضیح بیشتر داشته باشد.
در آثار او، سکوت نیز اهمیت داشت. گاهی فاصله میان دو جمله آوازی، به‌اندازه خود آواز حرف برای گفتن داشت. همین ظرافت‌ها بود که شنیدن آثارش را به تجربه‌ای فراتر از لذت موسیقایی تبدیل می‌کرد.
شاید راز ماندگاری او را باید در همین توانایی جست‌وجو کرد: شجریان فقط نمی‌خواند؛ او به احساسات انسان شکل صوتی می‌بخشید.
پیوند ناگسستنی موسیقی و ادبیات فارسی
در فرهنگ ایرانی، شعر همواره جایگاهی فراتر از یک قالب ادبی داشته است. شعر وسیله‌ای برای بیان عشق، رنج، اعتراض، امید و پرسش‌های بنیادین انسان بوده است. موسیقی نیز در طول تاریخ، یکی از مهم‌ترین راه‌های انتقال این میراث به نسل‌های بعدی محسوب می‌شده است.
محمدرضا شجریان در نقطه تلاقی این دو هنر ایستاد.
انتخاب شعر، شیوه ادای واژه‌ها، توجه به معنای ابیات و تناسب میان حالت آوازی و محتوای ادبی، همگی در شکل‌گیری آثار او نقش داشتند. او نشان داد که اجرای یک غزل تنها خواندن واژه‌های آن نیست؛ بلکه تلاشی است برای آشکارکردن لایه‌هایی از معنا که شاید در خواندن خاموش شعر کمتر احساس شوند.
به همین دلیل، بسیاری از شنوندگان از طریق آثار شجریان با شعر کلاسیک فارسی ارتباط برقرار کردند؛ ارتباطی که نه از مسیر اجبار و آموزش رسمی، بلکه از راه احساس و تجربه مستقیم شکل گرفت.
هنرمندی که میراثش به یک نسل محدود نماند
ماندگاری یک هنرمند را نمی‌توان تنها با شمار آثار، میزان شهرت یا محبوبیت او سنجید. گاهی معیار مهم‌تر این است که هنر او تا چه اندازه در زندگی دیگران حضور پیدا می‌کند و آیا پس از گذشت سال‌ها همچنان توانایی برقراری ارتباط با مخاطبان تازه را دارد یا نه.
از این منظر، میراث شجریان به نسلی که او را در دوران فعالیتش می‌شناختند محدود نمی‌شود. نسل‌های جوان‌تر نیز می‌توانند در آثار او چیزی متناسب با تجربه‌های خود بیابند؛ از زیبایی موسیقی ایرانی گرفته تا اندوهی آشنا، از شور زندگی تا تأمل درباره گذر زمان.
البته هر نسل ممکن است آثار او را به شیوه‌ای متفاوت بشنود و تفسیر کند. همین امکان بازخوانی و کشف دوباره، یکی از نشانه‌های زنده‌بودن یک میراث هنری است.
صدایی که تنها به خاطره تبدیل شود، ممکن است به‌تدریج از زندگی روزمره فاصله بگیرد؛ اما صدایی که همچنان شنیده می‌شود، پرسش ایجاد می‌کند، احساس برمی‌انگیزد و الهام‌بخش هنرمندان دیگر است، هنوز در جریان زندگی حضور دارد.
چرا یاد شجریان همچنان زنده است؟
شاید پاسخ این پرسش را باید در ماهیت خود موسیقی جست‌وجو کرد. موسیقی هنری است که می‌تواند تجربه‌های مشترک انسانی را بدون نیاز به توضیح مستقیم منتقل کند. یک ملودی ممکن است برای هر شنونده خاطره‌ای متفاوت داشته باشد، اما در همان حال، میان همه آن شنوندگان پیوندی نامرئی ایجاد کند.
آثار شجریان نیز چنین ظرفیتی دارند. برای کسی، یادآور روزهای جوانی‌اند؛ برای دیگری، همراه لحظات تنهایی؛ و برای شنونده‌ای دیگر، دریچه‌ای به جهان موسیقی و شعر ایرانی.
شجریان در طول فعالیت هنری خود، با همکاری استادان و آهنگسازان برجسته و همراهی گروه‌های موسیقی ارزشمند، بخشی مهم از تاریخ معاصر موسیقی ایران را شکل داد. آثاری که از این همکاری‌ها به‌وجود آمدند، امروز تنها محصول یک دوره تاریخی نیستند؛ بلکه بخشی از حافظه شنیداری جامعه ایرانی به شمار می‌روند.
البته زنده نگه‌داشتن چنین میراثی صرفاً با تکرار نام یک هنرمند ممکن نیست. شناخت دقیق آثار، توجه به کیفیت موسیقی، آشنایی با ریشه‌های آواز ایرانی و فراهم‌کردن امکان یادگیری این هنر برای نسل‌های آینده، راه‌هایی هستند که می‌توانند میراث او را از سطح خاطره به عرصه زندگی فرهنگی منتقل کنند.
پس از خاموشی یک صدا، چه چیزی باقی می‌ماند؟
درگذشت هر هنرمند بزرگ، ما را با پرسشی روبه‌رو می‌کند: پس از رفتن او چه چیزی باقی می‌ماند؟
در مورد محمدرضا شجریان، پاسخ را می‌توان در مجموعه‌ای از آثار ماندگار، در شیوه‌ای از نگاه به آواز، در پیوند میان موسیقی و شعر و در تأثیری جست‌وجو کرد که بر شنوندگان و هنرمندان پس از خود گذاشت.
اما شاید مهم‌ترین میراث او، یادآوری این حقیقت باشد که هنر می‌تواند از محدوده زمان و زندگی فردی فراتر برود. هنرمند روزی از میان ما می‌رود، اما آنچه خلق کرده است، ممکن است در موقعیت‌هایی تازه، معنایی تازه پیدا کند.
صدای شجریان امروز دیگر صدای اجرای تازه‌ای نیست؛ صدایی است که در آثار ضبط‌شده باقی مانده و هر بار که شنیده می‌شود، امکان تجربه‌ای دوباره را فراهم می‌کند.
و این، یکی از شگفتی‌های هنر است: اثر هنری می‌تواند پس از پایان زندگی خالقش، همچنان با انسان‌هایی ارتباط برقرار کند که او هرگز آنها را ندیده است.
به احترام صدایی که در حافظه ایران ماند
سالروز درگذشت استاد محمدرضا شجریان، فرصتی برای اندیشیدن به جایگاه او در موسیقی ایران و یادآوری مسئولیتی است که در برابر میراث فرهنگی خود داریم.
یاد او تنها با اندوه از دست‌دادن یک استاد زنده نمی‌ماند؛ با شنیدن آگاهانه آثارش، شناختن موسیقی ایرانی، خواندن شعرهایی که به آواز پیوند داده شد و انتقال این گنجینه به نسل‌های آینده نیز زنده می‌ماند.
شاید نتوان فقدان یک هنرمند را جبران کرد، اما می‌توان اجازه نداد حاصل سال‌ها تلاش و آفرینش او به فراموشی سپرده شود.
محمدرضا شجریان از میان ما رفت، اما آوازش همچنان راهی به سوی شعر، موسیقی و احساسات انسانی باز می‌کند.
بعضی صداها با سکوت پایان نمی‌یابند؛ در حافظه یک ملت ادامه پیدا می‌کنند.
یاد استاد محمدرضا شجریان گرامی باد.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۴ مهر ساعت ۱۵:۱۲
مریم اسدی این را
دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۸ مهر ساعت ۱۹:۲۸
موسیقی فقط در سازها و استودیو ساخته نمی‌شود. گاهی کافی است کمی دقیق‌تر به جهان اطرافمان گوش کنیم؛ طبیعت پر از ریتم است.
❤️ نبض و قلب
قلب انسان با هر ضربان، ریتمی زنده می‌سازد. مثلاً ضربان ۷۲ در دقیقه یعنی حدود ۷۲ ضرب در یک دقیقه؛ شبیه یک مترونوم زنده، اما با تغییرات طبیعی و ظریف.
🌊 موج دریا
موج‌ها هم الگوی زمانی دارند. آمدن و عقب‌نشینی موج‌ها می‌تواند مثل یک پالس تکرارشونده شنیده شود؛ ریتمی که هیچ نوازنده‌ای آن ... دیدن ادامه ›› را دقیقاً اجرا نمی‌کند.
🌧️ قطرات باران
باران شاید یکی از زیباترین ریتم‌های تصادفی طبیعت باشد. قطره‌ها با فاصله‌های متفاوت فرود می‌آیند و ترکیبی می‌سازند که همزمان منظم و بی‌نظم به نظر می‌رسد.
🫀 نبض
نبض، نسخه‌ای قابل‌شنیدن از ریتم درونی بدن است؛ ضربه‌هایی که یادآوری می‌کنند موسیقی، پیش از آنکه روی کاغذ یا داخل نرم‌افزار شکل بگیرد، در خود زندگی وجود داشته است.
شاید به همین دلیل است که ما انسان‌ها با ریتم این‌قدر راحت ارتباط برقرار می‌کنیم؛ چون ریتم را پیش از شنیدن موسیقی، در زندگی تجربه کرده‌ایم.
من،فکر می‌کنم گاهی برای پیدا کردن یک ملودی تازه، لازم نیست چیزی اختراع کنیم؛ کافی است به طبیعت گوش بدهیم. 🎼
موسیقی شاید از جایی شروع شده باشد که انسان برای نخستین‌بار به ضربان جهان گوش داد.
— مهران یاردل
امیر مسعود این را
خواند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۱ مهر ساعت ۱۶:۰۰
در حالی که نام کشورهای متعددی در پوستر رسمی جشنواره موسیقی عرفانی قونیه به چشم می‌خورد، غیبت نام ایران در این رویداد بزرگداشت مولانا خبرساز شده است. این در شرایطی است که هنرمندان برجسته ایرانی مانند استاد شجریان و ناظریی در دوره‌ه ای گذشته حضوری درخشان در این جشنواره داشته‌اند.
صبا کیانی و امیر مسعود این را
خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۳۰ شهریور ساعت ۲۱:۲۷
لعنت به دلال‌هایی که با خرید عمده بلیت باعث سولد اوت فیک می‌شن تا بعد بلیت‌هاشون رو دو برابر قیمت بفروشن. واقعاً حق مردم ضایع میشه. 🎟️😑
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۴ شهریور ساعت ۲۲:۵۲
صدایی گرم، اصیل و نجیب که میان شعر و موسیقی، راه خودش را پیدا کرده؛ بی‌هیاهو، اما ماندگار.
بعضی صداها شنیده نمی‌شوند، در آدم می‌مانند. 🎶
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۶ شهریور ساعت ۲۳:۳۵
وضعیت هنر در ایران عجیب شده کسانی که هنرشان در دلقک بازی آنان است و به قرآن اهانت می کردند به راحتی در درحکومت اسلامی جای دارند ولی خوانندگان تراز اول در این کشور مطرب نامیده می‌شوند!!
صبا صالحیان (sabasalehian)
تیوال این کاربر
پروفایل
دنبال
نادیدهگرفتن کاربر
هنرسالار از ۱۱ مهر ۱۳۹۱
عجیب که شده... عجیب و غریب...
ولی اون بنده‌خدا هم در زمینه‌ی موسیقی، هنری و حرفی برای گفتن داشت!
ولی اون بنده‌خدا هم در زمینه‌ی موسیقی، هنری و حرفی برای گفتن داشت!
۰۷ شهریور
دوستدارم
پاسخ
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۰۲ شهریور ساعت ۱۳:۴۸
«بی‌آنکه بدانم چه چیزی در آینده در انتظارم است، همچنان به سوی آینده قدم برمی‌دارم.»
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۴ مرداد ساعت ۱۵:۱۷
با درگذشت استاد حسین خواجه‌امیری، ملقب به «ایرج»، یکی دیگر از ستون‌های تکرارنشدنی موسیقی ایران از میان ما رفت.
نسل طلایی موسیقی ایران؛ «ایرج»، «محمدرضا شجریان» و «گلپا»؛ نسلی که صدایشان بخشی از تاریخ و هویت موسیقی این سرزمین بود، اکنون به پایان رسید.
اما تلخ‌تر از رفتن آنها، این پرسش است که آیا نسل جوان امروز توان، اصالت و لیاقتِ پر کردن جای خالی بزرگان را دارد؟
کاش پاسخ این پرسش، روزی «آری» باشد؛ هرچند امروز امید چندانی به آن نیست.
یادشان جاودان و صدایشان ماندگار. 🖤
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۴ مرداد ساعت ۰۰:۱۳
امروز در مراسم بدرقهٔ استاد ایرج خواجه‌امیری، آن‌چنان که شایستهٔ جایگاه و سال‌ها خدمت ایشان به موسیقی بود، شاهد حضور گستردهٔ اهالی هنر نبودیم؛ جز حضور چند هنرمند و شاید ۲، ۳ نفر از چهره‌های شناخته‌شده.
واقعاً چرا؟
داریم کجا می‌رویم؟
هنرمندی با چنین جایگاهی، در روز بدرقه‌اش شایستهٔ احترام و حضور بیشتری بود. 🖤
واقعاً چرا؟
داریم کجا می‌رویم؟
هنرمندی با چنین جایگاهی، در روز بدرقه‌اش شایستهٔ احترام و حضور بیشتری بود. 🖤
حامد سعیدفعال، حسین یاردل، سجاد آل داود، ogimont و امیر مسعود این را
خواندند
نوید عسکری فراهانی این را دوست دارد
نوید عسکری فراهانی این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۴ مرداد ساعت ۰۰:۱۵
شاید «بوف کور» من بین تمام کارهایی که منتشر کردم، خیلی زود فراموش شد؛ آهنگی که آن‌طور که باید دیده و شنیده نشد و کمتر مورد توجه قرار گرفت.
اما برای من، «بوف کور» فقط یک قطعه نیست؛ یکی از اولین قدم‌های جدی من در موسیقیه و بخشی از مسیریه که از اونجا شروع کردم. 🎧
شاید امروز کمتر کسی یادش باشه، اما من هنوز فراموشش نکردم.
https://on.soundcloud.com/0B43Uw4YMYYRPmE1SK
اما برای من، «بوف کور» فقط یک قطعه نیست؛ یکی از اولین قدم‌های جدی من در موسیقیه و بخشی از مسیریه که از اونجا شروع کردم. 🎧
شاید امروز کمتر کسی یادش باشه، اما من هنوز فراموشش نکردم.
https://on.soundcloud.com/0B43Uw4YMYYRPmE1SK
حسین یاردل این را
دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۱ مرداد ساعت ۲۳:۰۱
اما صدای او، خاطره‌ی نسل‌ها و آن همه شکوه و احساس، هیچ‌گاه نمی‌میرد.
امروز فقط یک هنرمند را از دست ندادیم؛ بخشی از خاطراتمان خاموش شد.
روحش شاد و یادش تا ابد زنده. 🖤
حسین یاردل، حامد سعیدفعال، Heliya، حسین چیانی، شادی ناجی، حسین مشکاتی، سالار ناجی و Fateme Nematy این را
خواندند
ویگن اوانسیان، نوید عسکری فراهانی و مهران یاردل این را دوست دارند
ویگن اوانسیان، نوید عسکری فراهانی و مهران یاردل این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۱ مرداد ساعت ۰۱:۵۰
خیلی ها به قول "یاس" خواننده ارزنده هیپ هاپ ایران درد و دل ها رو می‌شنوند و وقت دعوا همون درد و دلامون رو مسخره می کنن
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۱ مرداد ساعت ۰۱:۳۷
خواهش می کنم درد و دل های یک جوان ایرانی رو با یک جمله " مثبت فکر کن" یا " همه چی درست میشه" پوچ نکنید اگر فقط بگید "میدونم سخته" یا "لعنت بر باعث و بانیش" شاید یک جوان ایرانی از خودکشی یا افسردگی نجات پیدا کنه
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۱ مرداد ساعت ۰۱:۵۵
اصلی ترین رقیب من "مهران یاردل" یک سال دیگه هست.
حسام? و حسین چیانی این را
خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲۱ مرداد ساعت ۰۰:۱۷
از درگاه خداوند متعال، برای همگان آرامش، معنویت و توفیق پیمودن راه اخلاق و انسانیت را مسئلت دارم.
کاربری سایت تیوال البته پست‌های دیگری‌ست.
تسلیت هاتون رو جاهای دیگه بگید هم کارتون راه میوفته.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۹ مرداد ساعت ۲۳:۳۲
🎵 یک نکته برای آهنگسازها:
قبل از اینکه قطعه را شلوغ کنید، از خودتان بپرسید: «آیا این صدا واقعاً چیزی به موسیقی اضافه می‌کند؟»
گاهی حذف یک نت، یک ساز یا حتی یک لایه، می‌تواند موسیقی را عمیق‌تر و حرفه‌ای‌تر کند.
قبل از اینکه قطعه را شلوغ کنید، از خودتان بپرسید: «آیا این صدا واقعاً چیزی به موسیقی اضافه می‌کند؟»
گاهی حذف یک نت، یک ساز یا حتی یک لایه، می‌تواند موسیقی را عمیق‌تر و حرفه‌ای‌تر کند.
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۹ مرداد ساعت ۲۳:۴۱
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۸ مرداد ساعت ۰۰:۴۳
علیرضا قربانی با این صدا فقط آواز نمی‌خونه، دل‌ها رو می‌بره
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
+۲,۲۰۰,۰۰۰ نفر
+۳۶,۶۱۰ برنامه
+۱۳,۴۸۲,۰۰۰ بلیت
+۲۰۰,۰۰۰ بازدید
۵۹,۲۹۲ برگه
۹,۹۲۷ آلبوم
۵,۶۵۴ پادکست
