بهراد صفا فعال هنری

قبل از ورود به سالن از خودم پرسیدم( رضا جاویدی عکاس درجه یک در کارگردانی هم موفق خواهد بود؟!)

و اما کمدی در اوج فلسفه یک ساعت مخاطب رو با خودش همراه کرد، ما نه تنها در گیر داستان فلسفی اجرا بلکه درگیر داستان فلسفی خودمون شدیم... و در اوج فلسفه خندیدیم.
و به نظر من این اجرا در سبک و ژانر کمدی-فلسفی اجرایی ارزشمند بود.

بازی بعضی بازیگران ضعیف بود که قطعا به مرور بهتر خواهد شد.
گاهی رگه کمدی به زور وارد فلسفه می‌شد که می‌تونه اصلاح بشه.
نمره کلی من به ژوژمان 7 از 10
این اجرا رو به همه علاقه‌مندان تئاتر و فلسفه پیشنهاد میکنم✨

تعریف تئاتر«مهرآرا» رو شنیده بودم و خوشبختانه به اجرای آخر این گروه رسیدم.
نقطه قوت کار گروه فرم بود که با هماهنگی فوق العاده و رقص های سماع تماشاگران رو محو تماشا می‌کردند.
و بازیگری بی نظیر آویشن صدقی که مخاطب رو میخکوب صحنه میکرد و کاملا باور پذیر بود. مهرآرا، نقشی پر چالش که هر بازیگری نمیتونه از پسش بر بیاد ولی به بهترین شکل ممکن اجرا شد.
بازیگری نقش شیطان و هرمان هم دوست داشتم.
در کنار نکات مثبت این کار نقاط ضعفی مثل بازی بعضی بازیگران، متن نمایشنامه و گریم دیده میشد.
آرزوی درخشش دارم برای همه هنرمندان این گروه⭐

ایده نمایش نو و جذاب بود اما متن جذابیت و گیرایی لازم رو نداشت به نظرم.
بازیگری پویا بیگی و امین قریشی هم دوست داشتم.

با هیچ کلمه ای جز عالی نمیتونم کارگردانی این نمایش رو توصیف کنم
بازیگر ها هم کاربلد بودند مخصوصا آقای میرزائیان که تماشاگر رو میخکوب میکردند
تنها نقطه ضعف که در سطح کار نبود دکور ضعیف بود که لته ها باهم از نظر تصویری اتصال خوبی نداشتند.
9از 10 پیشنهاد میکنم به همه
و در آخر چه بهتر که تا این حد شوخی های سطح پایین و سبک و ساده با نظامی و این سینا و عطار انجام نمیشد.

یک کلام: چی بهتر از این که حتی یک بار ساعتم رو چک نکردم؟ متن و میزانسن ها عالی لود.
پیشنهاد میکنم به همه ایرانی ها
خسته نباشید به همه بازیگران و عوامل مخصوصا آقا مهدی ملکی