سرباز اگر اسلحه دستت نبود الان در افغانستان داشتی فارسی صحبت میکردی!

فیلمبرداری و آهنگ ضعیف بود فیلمنامه خوب بود.

راستش نمیشه گفت چند درصد اهالی دنیای هنر از دوستدار تا سالارش این حس رو دارن ...من بهش میگم بازیابی روحی و شیفتگی نسبت به این که با نگاه به گذشته میشه آینده رو بهتر کرد.داشتم مجله فیلم دهه شصتی مو ورق می زدم نگاهم به این عکس افتاد.انگار همین چند وقت پیش فیلم کازابلانکا رو برای بار چندم دیده بودم به نظرم به عنوان یک شیفته ابدی فیلمهای شاهکارکلاسیک بادوبله فارسی بانوی بازیگری به معصومیت نگاه، تردید در لبخند عاشقانه و شک در اعتمادبه عاشق خود مثل اینگریدبرگمن نبوده است.
شهلاناظریان،ژاله کاظمی ونیکوخردمندزبان فارسی رادرچهره اوجاودانه کردند.

نمی دانم چرا در کشور ما به اندازه ای که شایستهء شخصیت ادبی مولانا است به او پرداخته نشده هر از گاهی فیلم مستند یا مجموعه گرایشمند به سویه خاصی در ایران یا ترکیه ساخته و دیده شده اما آشنایی ما با این روانشناس برجسته رفتارهای انسان وهفت جد پیش تر از فروید و یونگ و آدلر و...اروین دیالوم هابه ژرفای روان بشر رسیده ، محدود به اشعاری خاص وقصه شمس ومولاناست .دوستی هم که می فرمود قصه های مولانا به اندازه کافی امروزی ومدرن نیست !
البته من از دلیل فروش کتاب مثنوی معنوی شاعری که به رومی شهرت یافته در امریکا واروپای امروز بی خبرم !!
اما پاگشای این سخن باز خوانی رباعی اندیشه ورزانه ای از دیوان شمس بودو پندی به خودم و دوستان بسیار هنرمند که به یک عبارت در کار خویش فکر می کنند:
-رسیدن به اوج در آن هنر !
همه می دانیم که مولانا از شاعرانی است که ابیاتش نیازی به تعبیر وتفسیر زیاده ندارد در این نمونه رک وفشرده حرف می زند پس:
تا در طلب گوهر کانی کانی / تا در هوس لقمهٔ نانی نانی
این نکتهٔ رمز اگر بدانی دانی / هر چیزی که در جستن آنی آنی
( مولانا )