حامی قنبرزاده فعال هنری، فرهنگی

تابلویی از زندگی زوجی جوان، در بستری از مسائل اجتماعی و دغدغه‌های روزمرۀ انسان معاصر؛ انسانی که در بحبوحه‌ی چالش‌ها و بزنگاه‌های گوناگون، ناچار است انتخاب کند و تصمیم بگیرد. این چندخط، دست‌مایه‌ایست تا «سی‌ویک رویا» بتواند مفاهیمی همگانی و انسانی را در بر بگیرد؛ مفاهیمی چون عشق، آرزو، امید، ترس، تردید، مهاجرت و... هویت.
غیاب ما، به خودمان و دیگران، چه می‌بخشد؟ چه سلب می‌کند؟
«سی‌ویک رویا» موفق می‌شود به کمک نمایشنامه‌ای خوب، کارگردانی هوشمندانه و بازی‌هایی روان و قدرتمند، طیف وسیعی از احساسات انسانی را به نمایش بگذارد و تماشاگر را تا پایان با خود همراه کند.
تقریباً تمام اجزای نمایش به خوبی در خدمت فضاسازی و القای حس‌و‌حال داستان‌اند؛ المان‌های ساده و مینی‌مال در طراحی صحنه و نور، استفاده‌ی مناسب از موسیقی و...
بازیگران، ابداً کم‌فروشی نمی‌کنند.
نورا هاشمی مثل همیشه تمام‌قد و درخشان روی صحنه است و نمی‌توان از او چشم برداشت؛ هومن کیایی بسیار مسلط و پخته، نازنین احمدی بسیار خوب، باورپذیر ... دیدن ادامه ›› و تأثیرگذار.
در نهایت پیشنهاد می‌کنم در روزهای باقی‌مانده، حتماً این نمایش خوب و خوش‌ساخت را ببینید و لذت ببرید.

در زمینۀ پیرنگ و علّیت حوادث، مواردی قابل بحث است و انگیزه و کنش شخصیت‌ها گاهی به‌طور کامل تبیین نمی‌شود.
خرده‌پیرنگ‌ها و دیالوگ‌هایی نیز وجود دارند که می‌توانند بدون آسیب‌رساندن به نمایش، کم یا حذف شوند.
ریتم نمایش و انرژی صحنه در لحظات حساسی از کار می‌افتد و تماشاگر را بی‌دلیل به عقب پرت می‌کند. (به صحنه‌ها اشاره نمی‌کنم-گمان می‌کنم خود کارگردان به آن‌ها واقف است-کاش برطرف شود.)
در آخر، ممنون از گروه خوب و تمامی اعضای این تئاتر دیدنی و تماشایی.
من دو بار این نمایش را دیدم و هر دوبار لذت بردم و با رضایت خاطر از سالن خارج شدم. همگی خسته نباشید.