ایده‌تون بسیار ناب بود
من رو شگفت زده کرد، امیدوارم که بیشتر روش وقت بذارین و ایده‌هاتون رو گسترش بدین
خسته نباشید✨

متأسفانه سلیقهٔ من نبود، تجربهٔ خوبی از آب در نیومد برای من. خسته نباشید عرض می‌کنم خدمت گروه محترم اجرایی این نمایش🙏🏻🌹

پرداختن به شکلهای مختلف صدا و باز افرینی نمایشنامه هملت به یک شکل خلاق و نو برام قابل تامل بود. از جسارت و تجربه های نو روی صحنه لذت بردم. موفق و مانا باشید دوستان !

تجربهٔ دوست‌داشتنی‌، جالب و جذابی شد برای من، دمتون گرم و خسته نباشید🙏🏻🙏🏻❤️❤️🌹🌹

عمیقاً با این اجرا ارتباط گرفتم! گریه کردم، خندیدم، لذت بردم و کیف کردم، دمتون گرم و خسته نباشید🙏🏻🙏🏻❤️❤️🌹🌹

یک آغاز متفاوت. همان مصاحبه رندوم آغازین ذهن مخاطب را به این سمت می‌برد که قرارست تئاتر ابزورد در تئاتر تجربی ادغام شود. اینکه کدام یک دیگری را قورت می‌دهد، رقابت سختی است. ولی فکر می‌کنم تجربه در ابزورد خاموش شد. شاهد یک پارودی بودیم نسبت به آثار بکت. همان مصاحبه ابتدایی به مخاطبان ثابت کرد قرار نیست معنایی یافت؛ مگر خودت معنایی دیدی که بخواهی معنایی بفهمی؟ یا اصلا مگر خودت خوانده‌ای؟ اکثرمان نخوانده بودیم‌شان. و بنظرم مخاطب‌ها هم بخشی از این پوچی بودند تا این تئاتر تجربی را به سمت معنایی هدایت کنند‌. اکت‌های پوچ گرایانه، شوخی با متن نمایشنامه‌های بکت، همگی با شناخت دقیق متن حاصل شده بود. در عین اینکه به نظر می‌رسید دارد بکت را نقد می‌کند، در آخرش تبدیل شد به دیدگاه خود بکت و پوچی تجربی بودن کار را زیر سوال برد.

به شدتتت زیبا کار شده بود و به بهترین نحو نمایشنامه و روند داستانی آنتی گونه به شکل قابل فهم و امروزی اجرا شد
اجرای همه بچها اینقدر زیبا بود که نمیشه جداشون کرد از هم مرسی از تک تکتون
کیف کردیم از لحظه به لحظه نمایش
بهترین بودین
به امید موقعیت های خیلی خیلی بهتر
خسته نباشید❤️

ایده اولیه‌اش جالب و شکستن دیوار چهارمش پر ریسک بود و شدیداً پتانسیل خراب شدن فرم کار وجود داشت
در کل جالب بود

گروه هنرمندی اجرا کردن و واقعا لذت بردم❤️

دوست داشتنی و عالی
کارتون بسیار زیبا بود

مرز میان قدرت اثرگذاری و میل به سلطه کجاست؟ آیا کارگردان می‌خواهد تماشاگر تجربه‌ای ازپیش‌طراحی‌شده را از سر بگذراند، یا موقعیتی می‌سازد که نتایج آن حتی برای خودش نیز پیش‌بینی‌ناپذیر باشد؟ اگر تئاتر تجربه‌ای ازپیش‌تعیین‌شده تولید کند، آیا تماشاگر با امکانی تازه مواجه شده است یا صرفاً در مسیری ازپیش‌طراحی‌شده هدایت می‌شود؟

آیا هنر صرفاً شرایط موجود را گسترش می‌دهد یا می‌تواند جهانی دیگر، با امکان‌ها و مناسباتی متفاوت، خلق کند؟ و هنرمند تا کجا می‌تواند چنین جهانی را بسازد، بی‌آنکه در فرایند خلق آن، همان منطق سلطه‌ای را بازتولید کند که شاید قصد برهم‌زدنش را دارد؟
پاسخ را شاید در سرمستی اجرا -که البته به مستی ختم نشد - مشاهده کرد
خسته نباشید