علی هاشمی

هنرساز فعال هنری

من میخواستم/میخوام باهات حرف بزنم...
ولی دیر شد. شاید هم دیر نبود،میشد ولی بهرحال نشده که بشه.
...
این نمایش نمادِ غیرِ واحدی از خواستن و نشدن هست. لذت بردم از شیوه دیدگاه و کارگردانی. خسته نباشید به همه تیم. عالی🤌🏽🩶

یک مونولوگِ فوق العاده
بازی درجه یک و متن و کارگردانی خلاقانه که تونست من رو یک ساعتی از دنیایِ بیرون جدا کنه .
به علیِ ایزدی عزیز خسته نباشید میگم🤘🏼
امیدوارم تمدید بشه این نمایش

عرضِ خسته نباشید خدمتِ عوامل این نمایش

نکاتِ مثبت و منفی در این نمایش زیاد بودند که فکر میکنم این خودش یک قوت هست که میشه درباره یک نمایش ساعت ها صحبت کرد و شنید .
از نویسنده کار ممنونم که انقدر زیبا از قلمِ ایرانیشون استفاده کردن .
و سپاس از کارگردانیِ درجه یک .
اولین مشکلی که بنده با اجرا داشتم شلوغی بود . بنده خودم مجبور به خریدِ بلیتِ حضوری شدم اما مسلما وقتی اجرا میدانی هست و بازیگران میزانسن هایی محدود به زمین نشستن اکثرا دارن من خیلی از درخشش هارو قادر به دیدن نبودم .
این نمایش ساخته لحظات و موقعیت ها بود که بسیار سخت تر از تمرین کردن هایِ معمولی‌ست . موقعیتِ فوت کاملا قابلِ درک بود مخصوصا شکلِ ورود و خروج دادن . فقط تنها مشکلم در این چهارچوب گریه هایی که گریه نبودند بود یعنی ما گاها یک سری صدایِ هق هق میشنیدیم اما چهره ها و چشم ها فقط به اصطلاح اکت ... دیدن ادامه ›› میدادن .
میزانسن ها کافی و اندازه بود .بر خلافِ ۹۰ درصدِ اجرا ها بازیگر ها فوکوس کشی نمیکردند و با توجه به هرج و مرج هایِ موقعیت ها باز همه چیز اندازه پیش میرفت . استفاده درست از ویدیو پرژکتور و نور ها . ساز و موسیقی به جا و درست .
گاهی حس میکردم جا داشت با توجه به میدانی بودنِ نمایش کمی ریتم بعضی نقاط بالاتر بره و شاید چند دقیقه زودتر نمایش تموم میشد.
همچنان خوشحالم که تئاترِ کشورم هنوز اجرا هایی مثلِ عبورِ قوایِ ... رو در خودش داره .

امیدوارم نویسنده ، کارگردان و بازیگر این نمایش در کار هایِ بعدی دونه دونه مشکلاتِ زندگیشون رو در قالبِ بد ادبی کردن و طرزِ فکر هایِ غلط رواج دادن نریزن کفِ سینیِ هنر و دست بگیرن!
به امیدِ روز هایِ بهتر برایِ همه