رایان حبیبیان

هنرساز هنر را دوست میدارم

درود بر شما هنرمندان سخت کوش.
نظر دلی:
شروع نمایش چنان تماشاچی متحیر از هارمونی موسیقی، نور و حرکت، میشه که انگار لحظه تیکاف هواپیماست. همونجا تماشاچی گوشه ی رینگ گیر میکنه ضربات چپ و راست غافل گیر کننده تا پایان نمایش که تماشاچی رو ناک اوت بیرون میکنه ...
خسته نباشید که خستگی رو از ما گرفتید.
کاش میشد کمی از اجرا رو بریزم تو جیبام و با خودم ببرم و هی نگاش کنم و هروقت خلاقیتام ته کشید بهشون رجوع کنم.
هرچند همش تو ذهنم هست. ... دیدن ادامه ››
نظر کلی:
روایت داستان با در نظر گرفتن عناصری چون موزیک نور حرکت خیلی قابل فهم بود
طراحی نور عالی بود و به شدت ژوست و تمیز
این هم آغوشی نور و موزیک و حرکات جلوه ای رویا گونه رو خلق میکرد که هوش و نبوغ این طراحان و کارگردان این اثر جناب سعید کریمی را نشان میدهد.درود بر شرف شما.
بازی بازیگرانی مثل حمید فراهانی
که رفتار جسمانی و زبان بدن یک پدر روحانی رو درش دیدم و متوجه سه شخصیت متفاوت درش شدم و جایی یک لب خند که...(باید ببینید) تا اسپویل نشه.
خانوم یوسفی که چشمان گیرایی داشتن و بازی با چشمانشان عالی بود و همچنین بازی های حسی خوب. پیمان محسنی که خیلی بی پروا بازی میکرد و انقباض نداشت خیلی راحت و کول بود.
بازیگران فرم
اول از همه تبریک به تک تک این بازیگران برای انرژی خوبی که میزارن و تماشاچی رو مغلوب تواناییشون میکنن.
بازیگر شیطان علیرضا اتابکی چنان با قدرت این نقش رو ایفا میکرد که که تماشاچی تشنه ی دیدار این پرفورمر میشد که کجاست چرا نمیاد کی خودشو نشون میده...
چرخش انعطاف پروین نویدی. حرکات پر هیجان و جنون آمیز شهریار عسکری. نسترن پاک دامن.رشید نقی پور. محمد امین جیر کویه. محمد عشیری. سجاد حسینی و تمام پرفورمران.،
طولانی گفتم چون... دوست داشتم 😊

سلام و خداقوت به کارگردان اثر و تیم خوبش
امروز برای بار سوم من به تماشای این نمایش نشستم
خب باید بگم که برای من به شخصه این کشش رو داشت که برای بار سوم بخوام این نمایش رو ببینم ...
باتوجه به متن این نمایش ما شاهد دیدگاه و جهان بینی متفاوتی از نظر کارگردانی در این نمایش هستیم که فهم داستان برای مخاطب شیرین تر و پر حوصله تر است ...
شروع کار شروعی به شدت جذاب و خلاقانه است که به ما می‌گوید ما قرار است ساعتی لبخند روی لبانمان جا خوش کند ...
هرکدام از بازیگر ها در جای خود قرار دارند اما با قدرت بازی های متفاوت که طبیعیه
از بازی موبیوس که کارکتر اصلی بوده خیلی خوشم اومد چرا که خلق شده بود و ادا نبود و این در رفتار های بدنی دیالکتیک و همینطور ساختار بیانی تمپوی حرکتی و ... مشهود بوده و حس لحظه ای و حضورش روی صحنه و القای شخصیت برای من مخاطب موفقیت آمیز بوده ‌... این موارد در دو بازیگر دیوانه دیگر هم در ... دیدن ادامه ›› درجاتی پایین تر صدق می‌کند و تلاش مشخص است.
دو پرستار که شخصیت های متقابل داشتند یکی خشک وخشن و دیگری مهربان و دلفریب
در این کار بیش از هرچیز این تقابل ها به چشم می‌خورد
خانوم دکتری که ...(اسپویل نمیکنم)
دانش در مقابل دیوانگی و علم در مقابل قدرت و
کمدی در مقابل تراژدی و در حقیقت شاهد گروتسکی هستیم که لحظه هایی تأمل برانگیز را خلق می‌کند همانند حادثه ای که در زندگی واقعی رخ می‌دهد ...
تلاش و زحمت کارگردان و بازیگران کاملا قابل مشاهده است
و این جمله از کار ها لایق صحنه هایی پر مخاطب است و مطمئنن در صحنه های بزرگتر ایده های میزانسنی و دکور و جلوه های بصری و ... بیشتری در اختیار کارگردان خواهد گذاشت و حق این اثر در سالن های بهتر و بزرگتر ادا خواهد شد ...
با آرزوی بهترین ها برای این گروه خوب 🙏🏼🎭

سلام خداقوت به تیم اجرایی
من به تماشای این کار نشستم و اما لحظه های غم انگیز کار را خیلی بیشتر دوست داشتم ...
دربین بازیگران بازی خانوم مریم کاظمیان را خیلی دوست داشتم و کاظم برزگر خیلی واقعی بازی میکردن
دربین بازیگران آوازخوان یک خانومی با لباس های سفید سمت راست تماشاچی بود که حرکات بدنی درست و ژوست و تمیز و دیالوگ و حس خوبی داشتن که افغان بودن به نظرم ...
با آرزوی موفقیت برای همه هنر دوستان ...