مهرداد مختاریان AmuMehrdad

من طبق روال ذهنی همیشگیم اول کامنتها رو خوندم بعد اومدم منظر نگاه خودم در حد دانش و سوادم رو بنویسم

اول اینکه تجربه تیاتر دیدن به من اثبات کرده جایزه ها و منتخب بودن در جشنواره ها نمیتونه ملاک عدم ورود نقد به یک اثر بشه
اون داورهایی که یک نمایش رو برتر انتخاب میکنند هم جدا از اسم و رسم و تجربه و دانش ، سلیقه شخصی دارند که ممکنه با سلایق هزاران نفر متخصص و با تجربه و صاحبنظر همخوانی نداشته باشه . پس ملاک نقد هر شخص نگاه و نظر مبنی بر زیست شخصی خودشه و نباید متاثر از اسم و رسم و جایگاه نمایش باشه

نور و طراحی صحنه و لباس در این اثر از نظر من کوتاه قد تر از توانایی بازیگران و بی تناسب با داستان به نظر میومد . شایسته بود کارگردان نور رو بر اساس اهمیت دیالوگ و صحنه مهندسی کنند و لباس ها در خور شان بازیگران و توانایی بالای اجراشون باشه و طراحی صحنه مثل دیالوگها در خدمت داستان باشه
پس اینجا من به این سه موضوع جایزه نمیدم و حتی جای کار میدم

پریشان حالی صداهای ضبط شده صحنه و گنگ بودن و بی کیفیت بودن صداها سطح کار ... دیدن ادامه ›› به این خوبی رو بسیار تنزل داد
ارگ نوازی روی پلکان و رها کردن ساز تا پایان کار مزید بر این شد

دیالوگها بسیار پربار و مهندسی شده و چیدمان کلمات و الفاظ با تحقیق و بسیار صحیح نوشته شده بود و تک تک بازیگران در بیان این حجم بالای دیالوگ به حق زحمت در خور تشویقی کشیدند اما سرعت انتقال و ریتم بازیها به قدری تند بود که اجازه تفکر و چشیدن و مزه مزه کردن و هضم مفاهیم و قافیه بندی های به این زیبایی رو از تماشگر سلب میکرد

اصلی ترین موضوع که من در کامنتها متوجه شدم اینه که اکثر تماشاچی ها مثل خود من در داستان گم شدند . در تعویض سالها و صحنه ها دچار ابهام و معما شدند ده ها سوال بی پاسخ در طی داستان ذهن بیننده رو از فهم بقیه نمایش جا میگذاره و این کلافگی باعث شده کامنتهایی منفی متوجه نویسنده اثر بشه که در واقع شاید حقش نیست ولی زبان و بیان تماشاگر همیشه فنی و آکادمیک نیست و گاهی با پرخاش و تندی و نارضایتی همراهه

از مهسا مهجور و سحر پیرعلی زیاد گفته شد و به حق این دونفر پاشنه آشیل کار بودند
دو عزیزی که با وجود غم و سوگ به کارشون مومن موندن و متعهد و همه ما با اونها اشک ریختیم همونطور که خندیده بودیم
آقایان خلیلیان و همتی ( خواهش میکنم عکس پروفایل بگذارید چون مطمئن نیستم درست نام برده باشم ) هم ستونهای کار بودند

اما من میخوام از هماهنگی بازی نسیم خیری و فاطمه رحمتی تشکر کنم
از مینا آشفته و سئودا رضایی در بازی سازی خوب برای پارتنرشون تشکر کنم
علی پورستوده و محمد گلستانی زاده شده بودن برای نقشهاشون و چقدر 6 دانگ بودند
از صدای زیبا و رسای آقای ریش بلند سپید که باز هم بخاط نداشتن عکس پروفایل مردد در نامشون هستم لذت بردم
و در پایان
سحر پیرعلی
من برای هنر تو ایستاده دست میزنم که اینقدر در این کار سریع الانتقال و باهوش و بانمک و زیبا بودی

آقای عبدی
شما با هزینه یک بلیط تیاتر به ما کالکشن زیبایی از هنرهای سمعی و بصری رو هدیه دادید که تک تک ارزش هزینه و زمان مجزا داشتند و این مهندسی شما بود در هنر نه فقط کارگردانی و بازیگری

خیلی باید نوشت از این کار
در اندازه قلم من نیست این حجم از زیبایی

رویارویی هنر موسیقی اصیل و کوچه بازاری ایرانی با موسیقی کلاسیک و آمیختگی تیاتر ایرانی با سمفونی های بنام تاریخ موسیقی واقعا هنر و جسارت زیادی نیاز داره که شاید جسارتش در کسی حلول کنه اما دانش و تحقیقی که در این کار پشتوانه خلق اثر شده بود هنر هر کسی نیست

آقای میرزاییان عزیز
شما چقدر ... دیدن ادامه ›› عمیق موسیقی و آواز رو درک میکنید
و چقدر زیبا و متبحرید در اجرا . احسنت بر شما
چه در سلول چه در این کار شما زیبایی آفریدید

خانم نادری عزیز
جایگاه هنر شما در سالنهای اپرای گرجستان و روسیه در ذهن درخشید
صدای شما در ذهن من سالن نوفل رو از جا کند و برد در زمان باخ

آقایان جهانی و داوری
چه صدا و بیان و اکت زیبایی داشتید
چقدر مسلط و سریع و شش دانگ بودید شما

خانمی که در اتاق فرمان در زمان اجرای آواز خانم نادری با حرکات دست رهبر ارکستر و لیپ سینک از دور، نمایش رو برای من که نگاهم به تمامی عوامل هست زیبا کردید ، ممنونم ازتون .

با تشکر از تمامی عوامل
بازیگران همه حرفه ای و عالی یودند
مهارت بازیگران در دیالوگ و اکت های متناسب با متن قابل تحسین بود
تایم اجرا برای من زیاد بود
ارتباط گرفتن بازیگران با تماشاچیان قبل از شروع نمایش از نظرم خوشایند نبود
خانم هنرمند نوازنده چنگ بسیار متین و ماهر بودند و زیبایی سمعی و بصری نمایش با حضور ایشون دوچندان شده بود
میزانسن عالی بود
رورانس بسیار زیبا و متین برگزار شد

خسته نباشید به تمامی گروه
بازی ملیکا مشعل و شقایق وطنی مورد پسندم بود
صدای همه بازیگرا رسا و خوب بود

من این نمایشو نمیخواستم ببینم چون میدونستم سبک مورد پسندم نیست
اومدم دیدم چون ارشیا شریعتی رو دوسش دارم و کاراشو میبینم

وای از تماشاگرای 17 بهمن ینی دیشب
وای از دور بودن این آدما از آداب دیدن تیاتر
چقدر حرف زدن . موزیک پلی کردن . بچه هاشون شلوغ کردن . با گوشیشون حرف زدن و اینستا چک کردن
چقد بچه کوچیک تو سالن بود !!!! چرااااا ؟؟؟ این همه شوخی های جنسی توی این نمایش بود چرا بچه راه میدید ؟؟
چرا بچه هاتون رو میارید ؟؟؟ من خیلی تفکرم قدیمیه انگار

چند دقیقه سخت گذشت تا اینکه محسن زرآبادی اومد
و من تا آخر نمایش داشتم میخندیدم ... دیدن ادامه ›› و عشق میکردم از هنر این آدم
چقدر یه کاراکتر تکراری در سینما و تیاتر ایران رو متفاوت و نوین و خلاق اجرا کردی
از کجا به ذهنت رسید اینو بسازی خودتم بازیش کنی
این همه تیک عصبی از سر تا پا رو چطوری راکورد کردی عاخه
صدا صدا بیان بیان وای وای از این لحن و بیان

تمام بازیگرا زحمت کشیدند و بهشون خسته نباشید میگم اما ارشیا خیلی خوبی تو
حالمو بد کردی واقعا . حالمو خوب کردی واقعا چقد تو چندشی عاخه بانمک دوس داشتنی
عاخ تو چقدر بانمکی
ارشیای دوس داشتنی
اینم با همون ریتم شب یلدا تقدیم به تو

بازی جدید و متفاوتی از کار قبلی یعنی من کشی که از وحید نفر دیده بودم و نپسندیده بودم، ندیدم . با احترام
حمید عرب خیلی دلنشین بودی و مسلط و مکمل بسیار خوب برای محسن زرآبادی پور . با احترام
شادی احدی فر کاش بازی بیشتری داشت چون پیشرفتش در این سالها قابل توجه بود . با احترام
ممنون از زحمات و هنر مابقی دوستان . ارزنده و زیبا بود

نمیدونم با چه جمله ای و از کجا و چه کسی شروع کنم !
از خودم شروع میکنم که دیروز چرخ روزگار به کامم نمیچرخید و داشتم زیر چرخ دنده هاش له میشدم و درنهایت ساعت 8 رفتم نشستم توی سالن 4 لبخند و منتظر موندم تا ببینم دیدن کماژ پایان این روز پر اشک و آه میشه یا ....
وارد سالن که شدم مهبد رو توی اون حالت دیدم ( سربسته میگم اسپویل نشه ) فهمیدم که واییییی ! امشب قرار نیست یه شب عادی باشه و بقیه داستان من اینجاست
شروع شد . گیج بودم . هیجانم رفت بالا . ضربانم . نفسهام و با اولین دیالوگ مهبد انگار یه دینامیت تو سینم منفجر شد و اشکام پاشید بیرون و دیگه من جمع نشدم که نشدم تا آخر کار

اسم مهبد قناعت پیشه بخاطر رعایت ترتیب حروف الفبا آخرین اسم بود ولی نقشش به اندازه هنر و سابقه درخشانش در صدا و بیان که جزو بهترینهای حال حاضر هست کاملا در ... دیدن ادامه ›› جای درستی بود

آناهید ادبی مثل یه سرباز متعهد به وظیفه بازی کرد نه یه بازیگر معمولی . برای کسی با نگرش من کاملا مشخص بود نوع نگاه و حس گیری آناهید از ابتدای کار خبر از یه غافلگیری بزرگ برای تماشاگر به همراه داره که وقتی نوبتش شد چنان بازی کرد که بعید میدونم این نقش رو کسی دیگه ای به این زیبایی بتونه ایفا کنه . چه صدا و بیانی . چه اکت و نگاه و احساسی ...... باید بارها دید و لذت برد

آفرین فرشید پور ایمانی . آمادگی بدنیت فوق العاده بود
آفرین مهرداد حسین پور . بازی نرم و باور پذیرت لذتبخش بود
آفرین گلبرگ بکازاده . زیبا . نرم . آرام . مثل عروسک باربی روی کیک
و درنهایت
اشکان سرمد تو چه کردی با من ......
هانس زیمر دیشب اشکان سرمد بود که هر چه از هوشمندی و نگاه مهندسیش به موسیقی کار بگم کم گفتم
کاش میتونستم اینجا بهت ناسزا بگم انقد خوب بودی

ممنون آقای سعید داخ

امتیاز کامل ثبت شد
تمام

از نمایش هایی که قبل از ورود تماشاگر روی صحنه جاری میشه خوشم میاد ،دیدن بازیگرا و صحنه زنده و شنیدن موسیقی اونم وقتیکه دارم جامو توی سالن پیدا میکنم عین خوندن مقدمه کتابه ، هیجانم رو تقویت میکنه برای کشف داستان و ذهنم رو آماده میکنه برای پذیرش و ناخودآگاه برام نشونه از نظم و آمادگی گروه نمایشه
از محمد نیازی
کار سوتفاهم به کارگردانی حسین کشفی اصل رو دیده بودم که پستش توی پیجمم هست اما اینبار یه ظاهر و نقش متفاوت از قبل داشت که بازم مثل کار قبلی تونست رضایت منو جلب کنه

بیان و بدن و فهم دیالوگ و فضای داستان
انتقال احساس صحیح به تماشاگر
ارتباط عمیق و صحیح با پارتنر
نگاه و حرکت دراماتیک روی صحنه

از توانمندیهای محمد نیازی بود که ایمان بهره خوبی ازشون گرفته بود

از ... دیدن ادامه ›› عارفه احمدپور
کار آقای اشمیت کیه ؟ به کارگردانی هاله بهبودی رو دیده بودم و نگاه دراماتیک عارفه رو توی اون کار دوست داشتم و دلم میخواست یه نقش متفاوت دیگه ای با همون نوع نگاه در این کار ازش ببینم که باید بگم الحق پیشرفت بسزایی داشت

بدن عارفه آماده بود و منعطف و یک اوج طلایی رو با خلق نمادین لحظه آغوش به نمایش گذاشت که برای من به عنوان مربی بدنساز لبخند رضایت داره
بارها زمین خورد و نرم و طبیعی بلند شد
بارها حرکت بومرنگی داشت و راکوردش حفظ شد
ورود و خروج های صحیح
نگاه های عمیق و معنادار به پارتنر
تر و فرز و سبک روی صحنه

یگانه محمدی
اولین بار بود میدیدمش
بدنی آماده و هوشمند داشت
حرکات آروم و نرم انگشتای پاهاش پشت دکور رو میدیدم که با چه دقت و ظرافتی خودشو میرسونه به جای صحیح برای ورود به موقع به صحنه در جاهای مختلف
و ورودهایی با ضرب آهنگ مناسب و خلق تصویر مجازی با قابی ساده توی دستاش و تکرار دیالوگهای همگون و سخت با سرعت بالا و بدون وقفه و نوسان که نشونه نفس گیری های صحیح و تمرین های زیاد بود

ایمان میرهاشمی تونست یه اثر فاخر به نمایش بزاره که نشون میده ارزش انتظار کشیدن برای دیدن کارهای بعدیش بالاست

اکرم بایه دکور مفهومی و حرفه ای طراحی کرده بود که نشونه دانش و تجربه زیادی بود

و در نهایت پیمان محسنی با اون تن صدا و خنده های ویرانگر که دل هر تماشاگری رو به لرزه درمیاره حتی اگر خودش روی صحنه نباشه

دیدن این نمایش رو به همه هنردوستان پیشنهاد میکنم

نقدهایی هم توی ذهنم دارم که اگر توفیق دیدار با عوامل کار حاصل شد پای میز گفتگوی صمیمانه به صرف یک فنجان چای ایرانی خواهم گفت