سیاهه‌ای برای بی همه چیز ؛ فیلمی که همه چیز دارد و به معنای حقیقی کلمه فیلم سینمایی‌ست. اثری که داستان‌سرایی را با زیبایی‌شناسی درهم آمیخته و محتوای فکری را به ارمغان می‌آورد البته برای آنانی که متفکراند. مفاهیم اجتماعی را بطوری در بروز ایجاد واقعه مطرح میکند که برای جامعه ایرانی دور از ذهن نیست چرا که اگر خود باعث بروز آن نباشیم ، شاهد بوده‌ایم. از روابط انسانی، خیالی، رفتاری، خانوادگی که میتواند منجر به ایجاد عدالت یا انتقام شود. از قدرت فیلم همان بس که نمایشنامه‌ای آلمانی را به فیلمنامه‌ای ایرانی بدل کرده ، میزانسن را حقیقی بنا کرده و فرم توان ایجاد تعلیق را دارد. فیلمساز ریز به ریز همه چیز را چیده بطوری که نیازهای گذشته را با دیالوگ و وقایع پیش رو را با اتفاق به پیش میبرد اما مخاطب تا انتها نباید توان قضاوت داشته باشد.
مفاهیم روانی تاریخ معاصر ایران در مقیاس اجتماعی کشوری ، شهری، روستایی و حتی خانوادگی هیچ تفاوتی ندارد چون جامعه همان است چه کوچک و چه بزرگ فقط نیازهای متفاوت باعث تغییر زمانبندی رفتاری افراد میشود حتی در نوع برخورد شخص اول با درست‌ترین شخصیت موجود داستان چون همه با نیاز زنده‌اند و ترس معمولا با فراغ بال و مجموعا بالاجبار ، دست به خواسته یک نفر میزنند چون هرچیزی را به هرطریقی به دست آوردن بهتر است.
اما احد جان عزیز داستان، شاید در معادل به معنای یکتا بودن باشد و در فیلم نماینده صافی و صدق چرا که آن کوچک‌ترین عضو ناسالم در بین ناسالم‌ترین افراد خود باعث تلنگری در فضای فکری و هنجار رفتاری ما شود که تنها بودن درهرصورت بهتر است.

چه سعادتیست وقتی برف می بارد میدانیم تن پرندگان گرم است.

وقتی حلزون آرام آرام از کوه کوهستان بالا میرود.

فکر کن در هشت نه سالگی با ابوسعید ابوالخیر آبگوشت بخوری!!!

به خاطر کوزه به سرها

فیلم خوبی بود خصوص آقای فخیم زاده و خانم نونهالی کارشون خیلی خوب بود من که دوست داشتم

فیلم خوبی بود مخصوصا با جذبه آقای فخیم زاده خیلی کار خوب و عالی بود
دست کارگردان گرامی درد نکنه

فیلم ضعیفی بود. فقط موسیقی جالبی داشت.

این فیلم در زمان خودش شاید باعث خستگی و بی حوصلگی مخاطب حاضر در سینما شده باشه، اما نکات جالبی داشته. ساختن فیلم در ایران چقدر دردسر داشته - ادیت و میکس صدا و تصویر با دستگاه های آنالوگی واقعا سرعت کار رو پایین میاورده - استرس های پشت صحنه یک کارگردان که دوست داره چند تا فیلم رو به موقع به جشنواره برسونه.
یادمه اون زمان بخش ساخت موسیقی فیلم و سرعت کار ناصر چشم آذر برام جالب بود.

درجه یک بود🌺🫶🏻

سوژه ی فیلم در زمان خودش خیلی جالب بود. اگه بخش هایی از فیلم رو سانسور نکرده باشن، پایان بهتری میتونست داشته باشه؛ پایان باز برای سبک این فیلم ( معمایی) اصلا جالب نیست.

اول از همه باید گفت موضوعی که فیلم به ان پرداخت موضوع درست و قابل بحثی است موضوعی که صحبت کردن در بارش در جامعه امروز هم حتی سخت است
فیلم منو با خودش همراه کرد اما درست در لحظه ای که باید نتیجه ای خوب ارائه میداد فیلم به اخر رسید و میشود گفت مقصد مشخص و نتیجه ای معلوم نداشت
پایان باز برای این فیلم نقطه قوت نبود! بلکه فقط باعث میشد تا مخاطب با سوالات زیادی فیلم را به اخر برساند فیلمنامه در بعضی از موارد به درستی عمل کرد اما بعضی جاها مشکلاتی داشت
بازی حامد بهداد در خانه دختر با بازی های دیگرش تفاوت داشت که این برای من خوشایند بود البته میتوانست بعضی از سکانس ها رو باور پذیرتر و بهتر بازی کنن
باران کوثری دقیقا همان طور که باید بازی کرد درست به جا و بدون احساسات اضافه طوری که نقش حکم میکرد پگاه اهنگرانی هم همینطور

در کل این فیلم برای من بیشتر لذت بردن از مسیر بود تا رسیدن به مقصد دوست داشتم پایان بهتری داشته باشد اما درکل داستانی که به ان پرداخته شد و موضوعی که داشت باعث شد تا لذت کافی از فیلم ببرم

یکی از بهترین فیلم های ایرانی
نه بخاطر دیالوگ ها یا حتی بازی های عالی بازیگرانش
بلکه بخاطر شخصیت پردازی که ایجاد شده!
این فیلم نمادی از یک زندگی معمولی که این مدت بسیار بسیار دیده شدنش سخت شده و کمتر توجه میشه به این موضوع وقتی فیلم رو میدیدم انگار درکنار شخصیت ها نشستم و در سکوت به زندگیشون نگاه میکنم داشتن شخصیت های خاکستری و نداشتن قهرمان مستقل و فقط وفقط نشان دادن انسان های واقعی بدون هیچ قهرمان سازی عجیب و غریبی.
تمام شخصیت ها احساسات مختلفی دارن و هرکس توی دنیای خودش و با افکار خودش زندگی میکنیه دقیقا مثل انسان های واقعی هر شخصیت اشتباهات و تصمیم های درست خودشو داره.
من به شخصه برام کم پیش میاد تا با تمام شخصیت های یک فیلم ارتباط بگیرم اما از صمیم قلبم تمام این خانواده رو درک کردم و با همشون ... دیدن ادامه ›› ارتباط گرفتم
(البته که نمیشه از بازی عالی خانم معتمد اریا و نگار جواهریان و صابر ابر گذشت)
در کل یک فیلم تلخ از نوع زندگی که به شدت دوست داشتنی و زیبا و سادست

حسام منظور و شهاب حسینی کارشون حرف نداره 👏

فاجعه به تمام معنا در بازیگری و کارگردانی، یک فیلم گنگ و نامفهوم

منکه فقط بخاطر ارش ap دیدم🤍🪄💁🏽‍♀️🪐🎀

این فیلم عالیه
تو این اوضاع فاجعه‌بار دو بار دیگه هم دیدمش
یجورایی منو یاد فیلم closer انداخت
موضوع اینه که به اون شکل وارد دنیای کاراکترها ... دیدن ادامه ›› نمیشی ولی اونقدری اطلاعات ازشون به دست میاری که به داستان بچسبی
سکانسی که علی به آذر می‌گفت که دانشگاه رو ول کرده، اونجا که به مینا میگه خوبه من عوض نشدم بعد از اینهمه سال عالی بود
همینطور سکانسی که مینا واسه مرتضا تو خونه مادرش لباس مشکی میاره هم
و اما پایان داستان که به نظر من باز بود، چون تصمیم مرتضا مشخص نشد
موسیقی محشر بود و عالی روی فیلم نشسته بود