طنزش برای من جواب داد و تونستم باهاش بخندم. با انتظارِ دیدن یک نمایش پیچیده و چندلایه نرفته بودم. بیشتر تصمیم داشتم خودم رو رها کنم، سخت نگیرم و این‌قدر منقبض نباشم که برای خندیدن دنبال دلیل و منطق بگردم. با همین حال و هوا هم به نظرم نمایش کار خودش رو کرد! هم خندوندم، هم شاید باورتون نشه ولی من باهاش همراه شدم و اشک هم ریختم .چون متن حرفایی داشت که دلمو لرزوند …
من اصولاً وقتی یک نمایش بتونه باهام ارتباط برقرار کنه، می‌گم «منو بغل کرد»؛ و خب، «مون‌واک» از اون اجراهایی بود که یه جاهایی واقعاً حس کردم منو بغل کرده! نه خیلی محکم که نفسم بند بیاد، نه خیلی شل که از دستش دربرم! :)
خوش گذشت و حالمو خوب کردین اقای شعبانپورِ عزیز🫂

با احترام
⭐️⭐️⭐️⭐️

من این اجرا واقعاً به دلم نشست.
نمی‌دونم دقیقاً چطور باید دلیلش رو بگم، شاید چون بعضی اتفاقا توی زندگی‌مون می‌افتن و هیچ‌وقت نمی‌فهمیم چرا… فقط چیزی که برامون می‌مونه، مرور کردن همون اتفاقاته.
شاید چیزی که قرار بود از اجرا بفهمم رو کامل نفهمیدم، ولی یه چیزی رو خیلی خوب بهم یادآوری کرد؛ اینکه هر تصمیمی که امروز می‌گیریم، می‌تونه به شکلی سرنوشت و شرایط آینده‌مون رو تغییر بده.
خسته نباشید می‌گم به همه اعضای جوان این اعضای گروه🌱